3η Σεπτεμβρίου: Η επανάσταση κατά του Όθωνα που οδήγησε στο πρώτο Σύνταγμα

Είμαστε λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, η οποία δημιούργησε έναν πυρήνα εθνικού κράτους, βγάζοντας στην επιφάνεια σειρά άλλων προβλημάτων.

Το νεοσύστατο κράτος είναι πολιτικά και οικονομικά εξαρτώμενο από τις τότε μεγάλες δυνάμεις, με αποτέλεσμα μέχρι και τα κόμματα της εποχής να έχουν ως τίτλο τους το όνομα της προστάτιδας δύναμης που ανοιχτά τα στήριζε: Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό. Παράλληλα, οι συνεχείς εμφύλιες συγκρούσεις για τη νομή της εξουσίας κάνουν τη χώρα να βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης.

Ετσι, οι «προστάτιδες δυνάμεις» αποφασίζουν να επιβάλουν τη μοναρχία στη χώρα μας, με πρώτο βασιλιά τον ανήλικο και άχρωμο πολιτικά Βαυαρό πρίγκιπα Οθωνα. 

Διαβάστε εδώ

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ, Η ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ

Η Άλωση της Πόλης μέσα από τα μάτια των ιστορικών της εποχής

Οι Οθωμανοί Τούρκοι -από τη νίκη τους επί των Βυζαντινών στη μάχη στο Βαθύ (1301)- προσαρτούσαν ολοένα και περισσότερα εδάφη, αρχικά στη Μικρά Ασία και στη συνέχεια στα Βαλκάνια, αφήνοντας σταδιακά στην Κωνσταντινούπολή τον τίτλο της Βασιλεύουσας χωρίς υπηκόους. Υπάρχουν συνεχείς επαφές με τη Δύση, που ανησυχεί για τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο από την τουρκική επέλαση, αλλά προσφέρει στρατιωτική βοήθεια με θρησκευτικά ανταλλάγματα: Ενωση των δύο Εκκλησιών και υποταγή στον Πάπα.

Διαβάστε εδώ

Οι συναντήσεις που καθόρισαν την τύχη της Κύπρου τη δεκαετία του ‘50

Η πενταμερής διάσκεψη για το Κυπριακό, που έγινε πριν από μερικές ημέρες στη Γενεύη, καθώς και οι επερχόμενες που ακολουθούν, επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ξεχασμένο Κυπριακό, που στις δημοσκοπήσεις δεν υπάρχει πλέον ούτε καν ως ερώτηση για τους προβληματισμούς του σημερινού Ελληνα.  

Διαβάστε εδώ

Η ιστορία της πατάτας και της ντομάτας

Φαντάζεστε ένα σημερινό τραπέζι χωρίς ντομάτα και πατάτες; Κι όμως, και οι δύο αυτοί καρποί της γης μετρούν μόλις δύο αιώνες στην ελληνική διατροφή. Η ντομάτα έρχεται στη χώρα όταν κάποιος καπουτσίνος μοναχός τη φυτεύει το 1818 στη γλάστρα της αυλής του. Για αρκετό διάστημα αποτελεί ... 

επικίνδυνη τροφή για τους Αθηναίους, μέχρι τη στιγμή που δοκιμάζεται από τον πρώτο τολμηρό ηλικιωμένο. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρχικά εθεωρείτο φρούτο και χρειάστηκαν να περάσουν κάποια χρόνια ώστε να περάσει στη μαγειρική. Κάποιες φορές τις έβαζαν στο φούρνο, ψήνοντάς τες με λίγο μαϊντανό, και όταν έβγαιναν περιχύνονταν με ελαφρό... αλατόνερο και πιπέρι και αρκετές σταγόνες τσίπουρο ή ούζο. Άλλοτε κόβονταν σε φέτες, πασπαλίζονταν με αλεύρι και ...τηγανίζονταν με λάδι σαν ψάρι. Η ιστορία της πατάτας, είναι περισσότερο γνωστή. ΄Οταν ο Καποδίστριας τη μοίρασε δωρεάν για πρώτη φορά στο Ναύπλιο δεν ενδιαφέρθηκε κανένας για αυτήν, αλλά όταν την κλείδωσε στις αποθήκες βάζοντας δήθεν αυστηρούς φρουρούς να τη φυλάσσουν, εξαφανίστηκε συντόμως, όπως αναφέρει χρονικό της εποχής: "....ριψοκίνδυνοι νέοι υπερπήδων τα τειχία, ήρπαζον σάκους γεωμήλων κι ετρέποντο εις φυγήν"

Πηγή

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ για τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!Τσακώνονται για το Παρελθόν όχι για το Παρόν...

Θύελλα αντιδράσεων προκάλεσε το άρθρο του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου, τη γέννηση, τη διαδρομή και την κατάληξη του ΠΑΣΟΚ, στην εφημερίδα "Documento".

Ο Αλέξης Τσίπρας στο άρθρο του αναφέρεται στη σφοδρή επίθεση που είχε δεχθεί ο αείμνηστος ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας όμως ότι διέθετε το πολιτικό αισθητήριο να διαγνώσει την ιστορική στιγμή της Μεταπολίτευσης, τα ζητούμενα και τις μεγάλες δυνατότητες που αυτή άνοιγε.

Ο Πρωθυπουργός στο άρθρο του σχολιάζει και περιγράφει "το πώς ένα μικρό πολιτικό κόμμα με το στίγμα μάλιστα του εξτρεμιστή..." "σε ελάχιστα χρόνια μεταμορφώθηκε σε μεγάλο κόμμα εξουσίας που έβαλε τη σφραγίδα του στη διαμόρφωση της Μεταπολίτευσης", όπως και το "πώς το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα της νίκης και της αλλαγής" κατέληξε "σύμμαχος της σκληρής Δεξιάς".

Τονίζει τους βασικούς παράγοντες για τη ραγδαία άνοδο του ΠΑΣΟΚ από τη στιγμή που εμφάνισε το πολιτικό του πρόσωπο με τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη: Η συσσωρευμένη κρίση εκπροσώπησης των λαϊκών κοινωνικών δυνάμεων της μετεμφυλιακής περιόδου. Ο ριζοσπαστισμός των νέων εργατικών και μικροαστικών στρωμάτων της εποχής που αμφισβητούσαν βαθιά τις δομές του κράτους και της οικονομίας. Η χαρισματική προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου, που συμβόλιζε το αίτημα της Αλλαγής και της ρήξης με το τότε κατεστημένο.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου δέχτηκε τα σφοδρά πυρά του κατεστημένου της εποχής, ως "λαϊκιστής", "λαοπλάνος", "ψεύτης", "επενδυτής σε απάτες και αυταπάτες", για να τονίσει πως η αλήθεια είναι ότι "διέθετε το πολιτικό αισθητήριο να διαγνώσει την ιστορική στιγμή της Μεταπολίτευσης, τα ζητούμενα και τις μεγάλες δυνατότητες που αυτή άνοιγε".

Μιλά για τη σειρά στρατηγικών υποχωρήσεων που αλλοίωναν βαθμιαία το ριζοσπαστικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. "Από το κόμμα της αλλαγής περάσαμε στην αλλαγή του κόμματος", τονίζει ο κ. Τσίπρας.

"Στον Θερμιδόρ του ΠΑΣΟΚ υπήρξαν φαινόμενα αποκέντρωσης της διαφθοράς, εκφυλισμού ιδεών και ανθρώπων, κυνισμού και καταδολίευσης των λαϊκών διαθέσεων", φαινόμενα που, όπως λέει ο κ. Τσίπρας, στην εποχή μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου προσέλαβαν καθολικό χαρακτήρα "μέχρι να φτάσει το ΠΑΣΟΚ σε αυτό που είναι σήμερα".

"Ανίκανο να αντισταθεί στην ορμή του νεοφιλελεύθερου ρεύματος, που σάρωνε και τα σοσιαλδημοκρατική κόμματα, το νέο ΠΑΣΟΚ, του Κώστα Σημίτη και των λεγόμενων εκσυγχρονιστών, εξελίχθηκε σε αντιπολίτευση μέχρι μηδενισμού του λεγόμενου παλιού ΠΑΣΟΚ", σημειώνει και προσθέτει ότι "το κόμμα πέρασε σε ένα είδους ‘νεοφιλελευθερισμού με ανθρώπινο πρόσωπο', για να κατρακυλήσει τελικά σύμμαχος της σκληρής Δεξιάς στην επιβολή του καθεστώτος των μνημονίων".

Ολοκληρώνοντας το άρθρο του, ο Πρωθυπουργός αναφέρει ότι "σήμερα είναι πολλοί εκείνοι που κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα-συνέχεια του ΠΑΣΟΚ". Σημειώνει ότι οι διαφορές του με τον ΣΥΡΙΖΑ διακρίνονται δια γυμνού οφθαλμού, για να προσθέσει: "Ωστόσο, αν καθαρίσει κανείς όλη αυτή την καμπάνια από τη γνωστή λάσπη περί λαϊκισμού, δημαγωγίας, ψέματος, που δήθεν αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ του "παλιού" ΠΑΣΟΚ και της νέας Αριστεράς, θα καταλάβει ότι πίσω της κρύβεται ο ίδιος μεγάλος φόβος.

Ο φόβος του κατεστημένου, των επικυρίαρχων, της διαπλοκής και της επιτροπείας: ο φόβος μην τυχόν και επανέλθουν στο προσκήνιο και την επικαιρότητα των λαϊκών αγώνων τα μεγάλα και διαρκή αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας εκείνης που θα επιτρέπει στον λαό πραγματικά να ασκεί εξουσία".

"Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται σήμερα ως το κόμμα που έχει ξαναπιάσει το νήμα αυτών των στόχων, τότε η κατηγορία γίνεται δεκτή. Και με υπερηφάνεια" καταλήγει.

Μητσοτάκης: Ο Μαρξ είχε μάλλον δίκιο ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα…

«Ο κ. Τσίπρας στο παρελθόν έκανε την αγιογραφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Τώρα του Ανδρέα Παπανδρέου. Ίσως του χρόνου κάνει του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Μονίμως ψαρεύει σε θολά νερά γυρνώντας στο παρελθόν γιατί εκείνος έχει υποσκάψει το παρόν και το μέλλον της χώρας», αναφέρει σε ανάρτηση του στο Facebook, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σχολιάζοντας το άρθρο του Πρωθυπουργού.

«Δεν τον ακολουθούμε στη βουτιά στο χθες. Με ενδιαφέρει πως θα είναι η Ελλάδα του 2030, όχι πως ήταν η Ελλάδα του 1980. Και κάτι τελευταίο για όσους έχουν ιστορικές αναζητήσεις. Ο Μαρξ είχε μάλλον δίκιο όταν έλεγε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα…», καταλήγει ο πρόεδρος της ΝΔ.

Γεννηματά: Ύβρις η προσπάθεια του πρωθυπουργού να εμφανιστεί ως νέος Ανδρέας Παπανδρέου

Σκληρή απάντηση της Φώφης Γεννηματά στο άρθρο του Πρωθυπουργού. «Η προσπάθεια του κ. Τσίπρα να εμφανιστεί ως ο νέος Ανδρέας Παπανδρέου, δεν είναι απλά αλαζονική και κωμική, είναι Ύβρις», τονίζει η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Η κ. Γεννηματά προσθέτει: «Ο άνθρωπος που αλυσόδεσε την χώρα, που εκχώρησε τον εθνικό πλούτο, που υπονομεύει τους θεσμούς και διχάζει συνειδητά τους Έλληνες, ο λαθρέμπορος ελπίδας, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον μεγάλο ηγέτη των αξιών, τον άνθρωπο που έφερε την εθνική συμφιλίωση και έκανε το αίτημα της Αλλαγής πράξη».

«Ο πανικός του κ. Τσίπρα μπροστά στην αναγέννηση της μεγάλης Κεντροαριστεράς, τον οδηγεί στο να εκτίθεται περισσότερο. Την λαϊκή καταδίκη όμως δεν θα την γλυτώσει» καταλήγει.

ΚΙΔΗΣΟ: Ο Τσίπρας επιχειρεί να σκυλεύσει τη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου

"Ο Αλέξης Τσίπρας, ο απολογητής και συνεργάτης του Πάνου Καμμένου, ο Πρωθυπουργός που βάφτισε την απάτη «αυταπάτη», για να δικαιολογήσει τη ζημία που χαμογελώντας προκάλεσε στη χώρα, επιχειρεί σήμερα να σκυλεύσει τη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου" επισημαίνει σε ανακοίνωσή του το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

"Συγκρίνει την Αλλαγή του 1981 με το συνονθύλευμα της δήθεν αριστεράς του.

Συγκρίνει τον Ανδρέα Παπανδρέου της Εθνικής Συμφιλίωσης και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης με τον ίδιο, το διχασμό και το μίσος που επέφερε στην ελληνική κοινωνία από την αρχή της κρίσης, για να ανέβει τα σκαλιά της εξουσίας" προσθέτει το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ και καταλήγει:

"Ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί τους πολίτες ηλίθιους, αμνήμονες και εύκαιρα θύματα στον καιροσκοπισμό του. Στην ασυδοσία του κυνισμού του, στις απομιμήσεις μαϊμούδες, δεν θα απαντήσουμε εμείς, αλλά ο λαός".

Αντιδράσεις

«Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν είναι μια υπόθεση που την κληρονομούν κάποιοι, είναι μια εθνική υπόθεση γιατί ήταν ο μεγαλύτερος ηγέτης της μεταπολεμικής Ελλάδος, σχολίασε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, για το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.

Ο υπουργός Ναυτιλίας διερωτήθηκε γιατί ενοχλεί το άρθρο του Πρωθυπουργού και σχολιάζοντας τη δήλωση της Φώφης Γεννηματά, που χαρακτήρισε ύβρη το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα, είπε ότι ήταν «λάθος» η παρέμβασή της.

Οργισμένη ήταν η αντίδραση του βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Βασίλη Κεγκέρογλου , με αφορμή το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα για τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και όσα είπε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής.

«Μου θυμίζει τη ρήση «βάζει και η Μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες», δήλωσε ο κ. Κεγκέρογλου σχολιάζοντας το άρθρο του κ. Τσίπρα, ο οποίος, όπως είπε, από δω και πέρα δεν θα κοιμάται τα βράδια για αυτά που έταξε και δεν έκανε.

«Το άρθρο του κ. Τσίπρα συνιστά προσπάθεια αντιποίησης προσωπικότητας και ιδεολογίας», αναφέρει σε ανάρτησή του στο Twitter ο Γιώργος Κουμουτσάκος. «"Αντιποιούμαι": Οικειοποιούμαι κάτι που δεν μου ανήκει», γράφει χαρακτηριστικά ο Τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ.

Ο υπουργός Επικρατείας, Αλέκος Φλαμπουράρης, αρνήθηκε ότι με το άρθρο του ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ταυτιστεί με τον Ανδρέα Παπανδρέου - ο οποίος ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974.

«Το ΠΑΣΟΚ με Ανδρέα Παπανδρέου έπαιρνε 40-48%. Σήμερα είναι 5-7%. Άρα, όπως έλεγε ο Ανδρέας, "δεν κληρονομείται"», αναφέρει σε ανάρτησή του στο προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης και συμπληρώνει: «Αντί να βρίζουν, ας σκεφτούν...».

enikos

Πηγήhttps://voicenews.gr/index.php/politiki/105596-politiki-thyella-gia-ton-andrea-papandreou-tsakonontai-gia-to-parelthon-oxi-gia-to-paron.html

ΜΙΣΘΟΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ! 270,000 για το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ της χώρας...

Μία ερώτηση έχουμε. Πόσα γραφεία τύπου και πόσες εταιρείες επικοινωνίας χρειάζεται το υπερ-ταμείο για να προωθήσει τις εργασίες ξεπουλήματος της Δημόσιας περιουσίας;
Αρχικά να θυμίσουμε πως το Υπερταμείο έχει στα χέρια του την περιουσία της χώρας καθώς ελέγχει:
Tο TΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας-σαν ανέκδοτο ακούγεται αυτό το Σταθερότητας)
Το ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων)
Την ΕΔΗΣ (Εταιρεία που ελέγχει τις ΔΕΚΟ και τις μετοχικές ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ σε εταιρίες.

Το ΕΤΑΔ (όλα τα ακίνητα του Δημοσίου)

Επικεφαλής του Υπερ-Ταμείου είναι η κα Αικατερινάρη η οποία μας είχε συστηθεί στην Ειδική Συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής είχε δηλώσει:

-Έχω γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, ίσως κάποιοι από εσάς να γνωρίζετε τη μητέρα μου. Γεννήθηκα το 1971, σπούδασα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανα σπουδές ΜΒΑ στο Λονδίνο. Είχα την τύχη στη ζωή μου να δουλέψω και για ξένες και για ελληνικές εταιρείες, όπως επίσης να δουλέψω και για τον ιδιωτικό και για το δημόσιο τομέα. Επίσης, στις ξένες εταιρείες είχα την τύχη να ταξιδέψω σε πολλά μέρη του κόσμου, να δω διαφορετικές κουλτούρες, διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικές εταιρείες. Ξεκίνησα από τη Δανία σε μια μελετητική εταιρεία, πήγα στην “TEXACO” στο Καζακστάν, μετά συνέχισα στο Λονδίνο κάνοντας συμβουλευτικό ρόλο ως μέλος της “DEUTCHE BANK” για συναλλαγές στον τομέα της ενέργειας, επέστρεψα στην Ελλάδα και το 2010, μετά από μια πορεία στον τραπεζικό κλάδο ανέλαβα Αναπληρώτρια Διευθύνουσα Σύμβουλος στη ΔΕΗ”

Στο τέλος της συνεδρίασης η κ. Αικατερινάρη είπε ότι ο “ναι ο μισθός μου είναι αυτός που είπατε, 270.000 ευρώ”.

Ακριβώς. 270,000 ευρώ.

Πηγή

Μυστικά πολιτικής

Το νεαρό ζευγάρι της Κατοχής, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Λίλη Μακ.
Του έλεγε πολλά χρόνια αργότερα ο Μάνος Χατζιδάκις:
“Εμείς, κύριε πρόεδρε, με τον Τσαρούχη, τον Κουν και τον Γκάτσο,
πίναμε ούζα απέναντί σας και σας καμαρώναμε καθώς ήσασταν πολύ ωραίο ζευγάρι.
Αλλά ένα μεσημέρι σας είδαμε να μαλώνετε και να φεύγετε συγχυσμένος”.

Γράφει ο Δημοσθένης Κούκουνας

Ανεξάρτητα από το τι πληροφορίες συγκέντρωνε η CIA για το κατοχικό παρελθόν του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν ξέσπασε η υπόθεση Μέρτεν, και πόσο αξιόπιστες ήταν ή δεν ήταν αυτές, ενδιαφέρον παρουσιάζει η στενή του σχέση με μια Ελληνορωσίδα στα χρόνια εκείνα. 

Επρόκειτο για μια νεαρή ιδιαίτερα ψηλή κοπέλα, που, όπως φαίνεται, διέθετε εντυπωσιακή γοητεία και σύντομα έγινε στην Αθήνα η μόνιμη σύνοδος του άγνωστου τότε πολιτικού. 

Συχνά τα μεσημέρια κάθονταν για φαγητό στου «Απότσου», που τότε ήταν στην αρχή της οδού Σταδίου, απέναντι από το μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

Το όνομά της ήταν Λίλη Μακ και είχε γεννηθεί στην Τεχεράνη το 1924, κόρη ενός νεαρού ζευγαριού που με μύριες όσες περιπέτειες είχε κατορθώσει να διαφύγει οδικώς από την κομμουνιστική Ρωσία και να βρει καταφύγιο στην Περσία. 

Ο σύζυγος, ονόματι Πάβλε Ιβάνωφ είχε γεννηθεί το 1891 στη Μόσχα και κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο έγινε αξιωματικός του τσαρικού στρατού, ενώ παράλληλα είχε πλούσια καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και διέθετε σπάνιο ταλέντο στη ζωγραφική, αλλά και στον χορό. 

Ως αξιωματικός πολέμησε ηρωικά κατά των Γερμανών, τραυματίστηκε όμως βαρύτατα σε μια μάχη, αλλά κατόρθωσαν οι χειρουργοί να σώσουν τη ζωή του. 

Μετά την έκρηξη της Επανάστασης των Μπολσεβίκων ο Ιβάνωφ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά πριν από την εκτέλεσή του κατόρθωσε να κερδίσει την εύνοια των δεσμοφυλάκων του, αξιοποιώντας το ταλέντο του: φιλοτέχνησε τα πορτρέτα τους κι εκείνοι χαλάρωσαν τα μέτρα ασφαλείας, έτσι που κατόρθωσε να δραπετεύσει ανενόχλητος.

Ακολούθησε ένα περιπετειώδες ταξίδι προς την Περσία μαζί με την ωραιοτάτη γυναίκα του, την Έλενα Κούρπσκαγια. 

Είχε μια επιβλητική ομορφιά, αλλά ένα ιδιαίτερο και ασυνήθιστο χαρακτηριστικό: για άγνωστους λόγους είχε χάσει το ένα μάτι της και έφερε μόνιμα διαγωνίως στο πρόσωπό της ένα μεταξωτό μαντήλι όπως παλιά οι πειρατές.. 

Στις αρχές της δεκαετίας 1920 εγκαταστάθηκαν στην Τεχεράνη και σύντομα ο Πάβλε Ιβάνωφ (που πλέον ήταν γνωστός ως Πωλ Μακ, επώνυμο με το οποίο πολιτογραφήθηκε ο ίδιος και όλη η οικογένειά του) διακρίθηκε, σε τέτοιο μάλιστα σημείο που έγινε ο επίσημος προσωπογράφος του Σάχη της Περσίας, ενώ το ζευγάρι συνδέθηκε με την τοπική κοσμική ζωή και κέρδισε πολλούς επώνυμους φίλους. 

Επιτετραμμένος της Γερμανίας στην Τεχεράνη ήταν τότε ο κόμης φον Σούλενμπουργκ, με τον οποίο δημιούργησε το ζευγάρι ιδιαίτερη φιλία και ειδικότερα η Έλενα, που δημιούργησε στενό δεσμό μαζί του.

Εκεί, στην Τεχεράνη, το 1924 το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, που την βάπτισαν τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου στην τοπική ρωσική ορθόδοξη του Αγίου Νικολάου. 

Νονός ήταν ο Σούλενμπουργκ, που της έδωσε το όνομα Ελισάβετ. 

Γύρω στα 1930, αφού το ζευγάρι εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει και ένα δεύτερο παιδί, που βαπτίστηκε Βλαδίμηρος, εγκατέλειψε την υψηλή κοινωνική θέση που είχε και επιχείρησε για ένα διάστημα να εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τελικά κατέληξε στην Αθήνα. 

Αγόρασαν μια μονοκατοικία στην οδό Καρνεάδου, στο Κολωνάκι, και σύντομα διασυνδέθηκαν με τους Ρώσους πρόσφυγες που ζούσαν στην Αθήνα. 

Το 1931 σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας εκτέθηκαν ζωγραφικά έργα του Πωλ Μακ, αλλά εκείνος την ίδια χρονιά έφυγε από την Αθήνα για το Παρίσι και τελικά εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του το 1967.

Εκτός από την ιδιόκτητη μονοκατοικία, άφησε στην οικογένειά του αρκετά από τα χρήματα που είχε αποκτήσει στην Περσία, έτσι ώστε η όμορφη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του ακολούθησαν σε όλο το διάστημα του Μεσοπολέμου μια εύπορη ζωή.

Ωστόσο η μονόφθαλμη Έλενα Μακ βρίσκεται στο επίκεντρο μιας κατασκοπευτικής περιπέτειας το 1938, όπως την διηγείται ο Γερμανός αρχικατάσκοπος Άρθουρ Ζάιτς στις αναμνήσεις του:

«Προπολεμικά ζούσε στην Αθήνα μία Ρωσίδα κυρία, ονόματι Έλενα Μακ, γνωστή στην αθηναϊκή κοινωνία όχι τόσο διότι ήταν ομολογουμένως ωραία, όσο διότι κάλυπτε πάντοτε το αριστερό μάτι της με ένα μαύρο μεταξωτό μαντήλι, το οποίο έδενε διαγωνίως στο κεφάλι της. 

Η κ. Μακ ήταν ρωσικής καταγωγής και μετά την έκρηξη της επανάστασης των μπολσεβίκων, κατέφυγε στην Τεχεράνη, όπου τότε πρεσβευτής της Γερμανίας ήταν ο διπλωμάτης φον Σούλεμπουργκ, ο ίδιος που ήταν πρεσβευτής στη Μόσχα μέχρι τη γερμανική επίθεση. 

Ας σημειωθεί ότι ο φον Σούλεμπουργκ ήταν ένας από τους λίγους ρωσόφιλους Γερμανούς διπλωμάτες της ναζιστικής περιόδου και ο πρωτεργάτης του γερμανορωσικού συμφώνου του Αυγούστου 1939, που έλυσε τα χέρια του Χίτλερ και του έδωσε την ευχέρεια να στραφεί αμέσως κατά της Πολωνίας.

Στο διάστημα της παραμονής της στην Τεχεράνη η Έλενα Μακ συνδέθηκε στενά με τον Γερμανό πρεσβευτή φον Σούλεμπουργκ. 

Η φιλία όμως αυτή σιγά-σιγά μεταβλήθηκε σε τέτοιο φλογερό ερωτικό πάθος, ώστε η ζωή των δύο εραστών, συνεπεία μάλιστα της φοβερής ζηλοτυπίας του Γερμανού διπλωμάτη, να καταστεί αφόρητη πια. 

Υπό τις συνθήκες αυτές η Έλενα Μακ εγκατέλειψε την Τεχεράνη και κατέφυγε αρχικά μεν στην Κωνσταντινούπολη, αργότερα δε στην Αθήνα, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα και όπου ο Γερμανός διπλωμάτης δεν έπαυε να της στέλνει θερμές πάντοτε επιστολές και να την ενισχύει οικονομικά.

Έτσι η Έλενα Μακ είχε στην κατοχή της πολλές επιστολές του Σούλεμπουργκ, οι οποίες φαίνεται πως είχαν κάποια αξία για τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Ιδιαίτερα ενδιαφέρθηκε επίσης για τις επιστολές και ο τότε Γερμανός επιτετραμμένος φον Γκραίβενιτς. Υπό τις συνθήκες αυτές κλήθηκε ο Χουτζάρια και του ανατέθηκε η με κάθε τρόπο απόκτηση των επιστολών.

Το πράγμα όμως δεν ήταν εύκολο, γιατί η Μακ δεν θα παρέδιδε ποτέ με τη θέλησή της τις εν λόγω επιστολές. Ο Χουτζάρια όμως συνεργαζόταν πλέον με την ελληνική υπηρεσία πληροφοριών και σκέφθηκε ότι με τη σύλληψη της Μακ και την έρευνα στο σπίτι της θα βρισκόταν και η αλληλογραφία της με τον Σούλεμπουργκ, η οποία έτσι θα περιερχόταν σε ελληνικά χέρια. 

Πώς έπειτα θα την έβαζε ο ίδιος στο χέρι, ήταν ένα άλλο ζήτημα που θα το σκεπτόταν αργότερα. Πράγματι, χωρίς να χάσει καιρό, κατήγγειλε στις ελληνικές αρχές την Έλενα Μακ ως πράκτορα των Ρώσων και των Γερμανών. 

Οι ελληνικές αρχές πράγματι την συνέλαβαν και, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Χουτζάρια, βρήκαν στο σπίτι της ένα ολόκληρο κιβώτιο με επιστολές. Μέσα στο κιβώτιο υπήρχε και η αλληλογραφία της με τον Σούλεμπουργκ.

Ο Αντρέι Χουτζάρια έπρεπε πια να βάλει χέρι στην αλληλογραφία αυτή. Μεταχειρίσθηκε μύριους τρόπους, αλλά ματαίως και τελικά αποκαλύφθηκε σε κάποιον της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας.

-Αν επιμένω, του είπε, τόσο για την αλληλογραφία αυτή, είναι διότι ενδιαφέρεται γι’ αυτήν ο επιτετραμμένος της Γερμανίας φον Γκραίβενιτς και, όπως καταλαβαίνετε, αν του πάω τις επιστολές αυτές, που για σας δεν έχουν καμιά αξία, η εμπιστοσύνη της γερμανικής μυστικής υπηρεσίας, με την οποία πρέπει να σας αποκαλύψω τώρα ότι έχω επαφή, θα είναι τόση ώστε να μπορώ να αποσπώ πληροφορίες που θα έχουν μεγάλη για σας και θα σας εξυπηρετήσουν.

Το κόλπο του Χουτζάρια όμως δεν έπιασε, γιατί φαίνεται πως από καιρό η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είχε υπόνοιες πως ο Χουτζάρια έπαιζε διπλό παιχνίδι. Κι έτσι τα γράμματα της Έλενας Μακ έμειναν πάντα στα χέρια της».

Τελικά η αλληλογραφία αυτή είναι άγνωστο αν διασώθηκε ή τι απέγινε. Μια άλλη κατασκοπευτική περιπέτεια της οικογένειας των Μακ είναι καταγραμμένη κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η κόρη, η Λίλη, φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο, που το τελείωσε στις αρχές της Κατοχής. 

Στο σημείο αυτό, εμπλέκεται σε παρασκήνια κατασκοπείας, ως πράκτορας της Γκεστάπο, όπως αναφέρεται σε συμμαχικά έγγραφα. 

Η ιταλική αντικατασκοπεία, χωρίς να γνωρίζει ότι ανήκει στη Γκεστάπο, την συλλαμβάνει για άλλους λόγους και την καταδικάζει το 1942 σε φυλάκιση δύο ετών. 

Τότε παρεμβαίνουν οι Γερμανοί και την απελευθερώνουν, όπως μεταπολεμικά περιγράφεται σε απόρρητο βρετανικό έγγραφο του Απριλίου 1946 (αποδεσμεύθηκε το 2007):

«Από ανακρίσεις που διεξήγαγε το Κέντρο Αλλοδαπών διαπιστώθηκε ότι η Λίλη Μακ υπήρξε πράκτορας της Γκεστάπο και στρατολογήθηκε απ’ αυτήν για να παρέχει πληροφορίες σχετικά με Βρετανούς στρατιωτικούς που κρύβονταν στην Αθήνα. Το 1942 η Λίλη συνελήφθη από τις ιταλικές στρατιωτικές αρχές κατοχής και καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση. 

Τελικά ανεστάλη η καταδίκη της, ύστερα από αποτελεσματική παρέμβαση της Γκεστάπο στις ιταλικές αρχές ότι ήταν πράκτορας στην υπηρεσία της. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Αθηνών ολοκλήρωσε την ανάκριση μητέρας και κόρης, της Έλενας και της Λίλης Μακ, και αναμένεται η υπόθεσή τους να εκδικασθεί σύντομα. 

Θα δικασθούν με την κατηγορία συνεργασίας με τον εχθρό».

Μετά την αποφυλάκισή της, η Λίλη Μακ, που διαθέτει μια σαγηνευτική ομορφιά, όπως και η μητέρα της, γνωρίζεται με τον σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο και αναλαμβάνει να πρωταγωνιστήσει σε μια κινηματογραφική ταινία. 

Τα γυρίσματα άρχισαν το 1943 και η Στέλλα Γκρέκα, που εκείνο τον καιρό ήταν σύζυγος του Λάσκου, αναλαμβάνει να την καθοδηγήσει σε θέματα υποκριτικής. 

Και οι δύο νεαρές γυναίκες ήταν οι πρωταγωνίστριες της ταινίας αυτής, μαζί με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον μετέπειτα γνωστό δημοσιογράφο του οικονομικού ρεπορτάζ Κώστα Τσαλόγλου, ο οποίος τότε έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του ως Ντίνος Βαλέντης. 

Η ταινία ξεκίνησε να γυρίζεται το 1943, αλλά τελικά βγήκε στις αίθουσες το 1945 με τον τίτλο «Ραγισμένες καρδιές». Η Λίλη κρατάει τον ομώνυμο ρόλο.

Την ίδια εποχή, δηλαδή το 1943, γνωρίζεται με τον νεαρό πολιτικό Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο συνδέεται αισθηματικά. Δεν κρύβουν τη σχέση τους, ενώ κατά μία πληροφορία έμεναν στο ίδιο σπίτι. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του άσημου τότε Μάνου Χατζιδάκι, που την διέσωσε ο δημοσιογράφος Σεραφείμ Φυντανίδης στις αναμνήσεις του, που κυκλοφόρησαν δύο μήνες πριν από τον θάνατό του τον Δεκέμβριο 2014:

«… Του είχε πει [του Κ. Καραμανλή] ο Μάνος Χατζιδάκις, ότι τον θυμόταν στη διάρκεια της Κατοχής να τρώει τα μεσημέρια στου «Απότσου» με μια πανέμορφη Πολωνορουμάνα, που έμενε στο Παγκράτι και λεγόταν Λιλή Μακ. “Εμείς, κύριε πρόεδρε, με τον Τσαρούχη, τον Κουν και τον Γκάτσο, πίναμε ούζα απέναντί σας και σας καμαρώναμε καθώς ήσασταν πολύ ωραίο ζευγάρι. Αλλά ένα μεσημέρι σας είδαμε να μαλώνετε και να φεύγετε συγχυσμένος”.

Ενοχλήθηκε ο Καραμανλής. “Εγώ δεν ξέρω καμιά Λιλή Μακ. Τι είναι αυτά που λες;”

Αργότερα, μας είπε ο Χατζιδάκις: “Θέλω να γράψω ένα βιβλίο με τίτλο «Η Λιλή Μακ δεν υπήρξε ποτέ. Αλλά υπήρξε»”.

Όταν το έγραψα αυτό στην εφημερίδα, ο Νίνος Μικελίδης μου έφερε μία φωτογραφία. Όντως, η Λιλή Μακ είχε παίξει έναν μικρό ρόλο στην ταινία “Η βίλα με τα νούφαρα” που είχε γυριστεί επί Κατοχής. Άρα, η Λιλή Μακ πράγματι υπήρξε. Ο Καραμανλής όμως προστάτευε αυστηρά την ιδιωτική του ζωή και δεν συμπαθούσε καθόλου τις φήμες και τα κουτσομπολιά…».

Τον Μάιο 1946 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίζεται και πάλι βουλευτής Σερρών (τελευταία φορά είχε επανεκλεγεί το 1936). 

Τον ίδιο μήνα στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων η Έλενα Μακ και η Λίλη Μακ δικάζονται για συνεργασία με τον εχθρό. Δεν είναι βεβαιωμένο αν και πώς ο Καραμανλής ως δικηγόρος και βουλευτής τις είχε βοηθήσει, πάντως μητέρα και κόρη απαλλάχθηκαν λόγω αμφιβολιών.

Από την Απελευθέρωση και ύστερα οι δρόμοι του ζευγαριού ούτως ή άλλως είχαν χωρίσει. 

Ο Καραμανλής ακολούθησε μια ανοδική τροχιά στην πολιτική ζωή, ενώ η Λίλη Μακ, που η ίδια και η οικογένειά της είχαν χάσει κάθε ίχνος από την περιουσία τους, βρέθηκε στους κύκλους των πρώτων υπαρξιστών, πρωταγωνίστρια ακόμα και στην περίφημη παράγκα του Σίμου…

Αθήνα 1931. Μόλις έχουν εγκατασταθεί στο σπίτι τους στο Κολωνάκι (Καρνεάδου 37)

ο Πωλ Μακ και η μονόφθαλμη σύζυγός του Έλενα μαζί με τα δύο παιδιά τους,

τη Λίλη και τον Βλαδίμηρο.

Την εποχή που ο Κων. Καραμανλής παντρευόταν και αμέσως μετά γινόταν ξαφνικά

πρωτοκάθεδρος στην πολιτική, η Λίλη Μακ αντιδρούσε με τον δικό της τρόπο.

Εδώ ποζάρει έξω από την παράγκα του αρχηγού των υπαρξιστών Σίμου φορώντας μια μάσκα...

Η φωτογραφία αυτή, όπως και η προηγούμενη, προέρχεται από το αρχείο Μ. Νταλούκα.

Πηγή

---

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο. 

Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα: 

● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες. 

● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια. 

● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση. 

● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση. 

● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

---