«Το ΠΑΣΟΚ το... έκλεισε ο Γ. Παπανδρέου»

Τι χρείαν (άλλων) μαρτύρων έχομεν (;) για το ποιόν και τις επιδιώξεις των "προοδευτικών" πρωταγωνιστών (τουλάχιστον) από το 1981 που κατέληξαν την τελευταία διετία στην γνωστή "παρέα" και τους χειροκροτητές της και έφεραν την καταστροφή του τόπου και την κατασυκοφάντηση του ελληνισμού. 

«Το ΠΑΣΟΚ το... έκλεισε ο Γ. Παπανδρέου»

Μια συνέντευξη «ποταμός» του πρώην υπουργού Κίμωνα Κουλούρη στη metro

Δικαιωμένος δηλώνει ο πρώην υπουργός Κίμων Κουλούρης για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ σε συνέντευξή του στη metro. Ο ίδιος τονίζει ότι το έργο του Ευάγγελου Βενιζέλου θα είναι δύσκολο, ενώ χαρακτηρίζει αστείες υποψηφιότητες αυτές των Χρήστου Παπουτσή και Στέφανου Τζουμάκα.

Συνέντευξη στο Γιώργο Κατσίγιαννη

Πώς σχολιάζετε τις τελευταίες εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ;

Αισθάνομαι δικαιωμένος για την επιλογή μου να στηρίξω το 2007 την υποψηφιότητα του Ευ. Βενιζέλου. Το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια διαλύθηκε. Τώρα ο Βενιζέλος έχει μία μεγάλη πρόσκληση: Να συγκρατήσει ό,τι μπορεί να συγκρατηθεί μέχρι τις επόμενες εκλογές και με μια αυτοκριτική πρώτα και άλλου είδους διοίκηση του ΠΑΣΟΚ να μπορεί να πείσει την κοινωνία ότι αυτή η παράταξη έχει μέλλον. Είναι δύσκολη η πρόσκληση και δύσκολο το έργο του.

Πάντως υπήρξαν διαμαρτυρίες από τους Χρ. Παπουτσή και Στ. Τζουμάκα επειδή για την επικύρωση των υποψηφιοτήτων τους δεν υπήρξε πολιτική απόφαση.

Αστείες υποψηφιότητες και οι δύο. Πρόσωπα που δεν αξίζει τον κόπο να μιλάει κανείς. Και μόνο σε ένα ΠΑΣΟΚ διαλυμένο και αναξιόπιστο θα μπορούσαν να έχουν θέση τέτοιου είδους υποψηφιότητες. Ψήφισε το Εθνικό Συμβούλιο και πήρε δέκα ψήφους. Τόσο κύρος είχε από το τόσα χρόνια στο ΠΑΣΟΚ…

Γιατί ήταν αστεία η υποψηφιότητα Παπουτσή;  Ήταν τόσα χρόνια πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ…

Μια ζωή ευνοημένος. Κλασικός ευνοημένος. Εγώ μίλησα για αστεία σε επίπεδο να εκλεγεί. Στις δυνατότητες. Η μοναδική του επιτυχία ήταν να πιάσει τον Κουλούρη με κόκκινο. Εκεί θριάμβευσε. Ξέρετε καμία άλλη επιτυχία; Επί των ημερών μου κάηκε η Αθήνα και η εγκληματικότητα πολλαπλασιάστηκε.

Τι πρέπει να αλλάξει στο ΠΑΣΟΚ;

Ενοχλούμαι πάρα πολύ όταν στο όνομα του ΠΑΣΟΚ ασχημονούν όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτά τα πρόσωπα ήταν μια παρέα που αποδείχτηκε μοιραία και για το ΠΑΣΟΚ και για την χώρα. Αυτό που έλεγα στον Βαγγέλη είναι να φτιάξει ο ίδιος κόμμα. Γιατί στο όνομα του ΠΑΣΟΚ και της παράταξης έγιναν τα τελευταία δύο χρόνια μεγάλα εγκλήματα. Να ξεκινήσει με τις δικές τους δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ το έκλεισε ο Γιώργος Παπανδρέου σαν ένας πρακτοράκος –χωρίς να υιοθετώ τον όρο αυτό- το έκανε μικρό ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ της μεγάλης και εθνικής προσφοράς έκλεισε το κύκλο του με την άθλια ηγεσία του Γ. Παπανδρέου. Το διάλυσε το τσάκισε το έκανε χλεύη της κοινωνίας.

Μπορεί ο Γ. Παπανδρέου να διεκδικήσει ρόλο στο μέλλον;

Όταν πριν πέντε χρόνια είπα «αλίμονο στον τόπο αν βρεθεί στην ηγεσία του κόμματος ο Γ. Παπανδρέου», το έκανα γιατί ήξερα το παιδί αυτό από μικρό. Εκ των πραγμάτων δικαιώθηκα. Τώρα τι θα κάνει ο Γ. Παπανδρέου … «είναι σαφές ότι θα ψάξει να βρει ρόλους από τα αφεντικά του εκτός Ελλάδος ή εντός, αν ακόμη υπάρχουν αφελείς. Πάντως ακόμα και το επώνυμό του παππού του και του πατέρα του το πρόσβαλε. Δεν ξέρω πόσο ήρεμα κοιμάται αυτό το παιδί. Ή αν έχει την ικανότητα να συνειδητοποιήσει. Χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ, τις μνήμες και τους αγώνες, για να γίνει πρωθυπουργός.

Για τα αδέλφια του και τα τόσα που έχουν ακουστεί κατά καιρούς;

Δεν ξέρω και δεν θέλω να ρίχνω λάσπη. Δεν ξέρω πώς κινήθηκαν αυτά τα τρία αδέλφια στα τελευταία δύο χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Εύχομαι και ελπίζω ειλικρινά με τον Νίκο και τον Ανδρίκο να μην ασχοληθεί ποτέ μαζί τους η δικαιοσύνη.

Τι θα συμβουλεύατε τον Ευάγγελο Βενιζέλο;

Να μην θεωρεί ότι όλοι αυτοί που πήρε μαζί του και οι οποίοι τον μίσησαν και τον χτύπησαν το 2007, τον αγάπησαν ξαφνικά και τον ακολούθησαν επειδή τον πιστεύουν. Να ανοίξει περπατησιά και να ακολουθήσει τρίτο δρόμο και να απευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία, για να απαλλαγεί από την παρέα της τρόικας που επέβαλε το περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου. Με μισητούς εχθρούς του ή όσους διαπραγματεύτηκαν μαζί του δεν μπορεί να βγάλει περπατησιά. Ειδικά ο Πάγκαλος, Διαμαντοπούλου και οι γενημματικοί που πήγαν μαζί του τον λατρεύουν. Αυτά βλέπω και εξοργίζομαι και τρελαίνομαι. Οι γεννηματικοί ασχημονούν στη μνήμη του Γεννηματά. Ο Τσούρας, ο Γείτονας και ο Παπαϊωάννου. Είναι να μην τρελαίνεσαι με την αναισθησία των ανθρώπων;

Εσείς θα δεχόσασταν να είστε υποψήφιος να είστε υποψήφιος με τους Η. Μόσιαλο, Π. Γερουλάνο και Γ. Παπακωνσταντίου, που τους έχουν αποκαλέσει “κηπουρούς” του Γ. Παπανδρέου.

Πότε δεν θα ανεχόμουν να είμαι συνυποψήφιος βουλευτής με τον Γερουλάνο, τον Μόσιαλο και τον Παπακωνσταντίνου. Ε, όχι. Αν φτιάξει κάτι άλλο ο Βενιζέλος, θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις. Με το δυναμικό των «κηπουρών» δεν έχω καμία σχέση. Έπρεπε να είχαν εξαφανιστεί. Έπρεπε να είχαν εξαφανιστεί. Έπρεπε να πουν «συγνώμη, διαλύσαμε το σύμπαν και πάμε σπίτι μας».

Ο διπλανός μας, μας χρειάζεται

Για  μεγέθυνση κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε "άνοιγμα σε νέα καρτέλα".

Πού βρίσκονται 32 ξενιτεμένοι τόνοι χρυσού που κινδυνεύουν με κατάσχεση!

Για  μεγέθυνση κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε "άνοιγμα σε νέα καρτέλα".

Οι εκπρόσωποι του πρώτου επιστημονικού φορέα της χώρας και η άποψή τους.

Για  μεγέθυνση κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε "άνοιγμα σε νέα καρτέλα".

Γνώριζαν τα κοιτάσματα στο Αιγαίο!

Σε μια νέα αποκάλυψη η οποία αφορά τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο και δη αυτά που βρίσκονται νότια της Κρήτης προχώρησε το WikiLeaks, σύμφωνα με δημοσίευμα του www.defencenet.gr.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα με βάση τη διαρροή των ενδοεταιρικών συνομιλιών των στελεχών του αμερικανικού ιδρύματος στρατηγικών πληροφοριών και ενός από τα πλέον σεβάσμια think tank των ΗΠΑ Stratfor προκύπτει ότι τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το Δεκέμβριο του 2009 δήλωνε ότι «στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο» τα κοιτάσματα ειδικά νότια της Κρήτης είχαν ήδη εντοπιστεί και ήταν γνωστά στις ΗΠΑ από το 2007!

Όπως υπογραμμίζεται, με δεδομένη την ανάγκη να προσφύγει η τότε κυβέρνηση στον μηχανισμό στήριξης, προτίμησε αντί να ξεκινήσει άμεσα γεωτρήσεις, στην περιοχή, έστω και χωρίς να καθορίσει την ΑΟΖ, να οδηγήσει την χώρα στο Μνημόνιο!

Στο δημοσίευμα υπενθυμίζεται ότι λίγους μήνες μετά και ενώ οι πληροφορίες είχαν αρχίσει και διέρρεαν ο μέχρι σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος μιλώντας στη Βουλή είπε τα ίδια: «Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα».

Τονίζεται παράλληλα ότι στο WikiLeaks διέρρευσαν μάλιστα εκτιμήσεις των στελεχών του Stratfor που ανέφεραν ότι «Καλύτερα μετά από αυτό να συνδεθεί η Ελλάδα με το δολάριο, αν βγει από την ζώνη του ευρώ».

Σε ό,τι αφορά τα πετρέλαια (οι συζητήσεις των στελεχών που διέρρευσαν αφορούν διάστημα από τα μέσα του 2009 μέχρι το 2011) φέρεται να υπάρχουν και μυστικές έρευνες προηγούμενων ετών οι οποίες δεν έχουν έρθει ακόμα στο φως, αλλά αποδεικνύουν ότι έχουν εντοπιστεί τεράστια κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά και στο Αιγαίο!

Τα συγκεκριμένα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν συζητήσεις του επικεφαλής της Stratfor με δικούς του αναλυτές- δεν είναι δηλαδή μια εκτίμησή τους απλά αλλά διαρροή.

Οι υπολογισμοί φαίνεται να στηρίζονται σε επαφή με το ίδιο τον επικεφαλής της Noble Energy ο οποίος έχει ολόκληρο τον φάκελο για τα εντοπισθέντα κοιτάσματα στην Α.Μεσόγειο.

Τα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km2, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της ελληνικής Α.Ο.Ζ που έχει ήδη καθοριστεί από το υπουργείο ΠΕΚΑ.

Με βάση το ίδιο δημοσίευμα, τα αποθέματα κάτω από την Κρήτη είναι της τάξεως των 20 - 22 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, ενώ σε αυτά μπορούν να προστεθούν και περίπου 20 δισ. βαρέλια πετρελαίου που βρίσκονται στη ζώνη του Ηροδότου, δηλαδή 150 -175 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ιεράπετρας.

Επίσης, τονίζεται πως τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στην λεκάνη του Βόρειου Αιγαίου, αποκαλύπτουν τα αρχεία του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ που τόσα χρόνια έμεναν κρυμμένα, για την ακρίβεια, θαμμένα! Στη λεκάνη του βόρειου Αιγαίου, τόσο ανατολικά του πεδίου του Πρίνου, περί τη νησίδα Μπάμπουρας (και γύρω τοποθεσίες) όσο και δυτικά, πρός τα νότια του κόλπου του Στρυμώνα και το Άγιο Όρος, τα εικαζόμενα δυνητικά κοιτάσματα επαρκούν για να καλύψουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Δηλαδή, περίπου 5,5 δισ. απολήψιμων (και όχι ΟΟΙΡ !) βαρελιών, με δυνατότητα παραγωγής πάνω από 100.000 βαρέλια/ημέρα. Και αυτές είναι ενδείξεις μόνο από τη βόρεια περιοχή του Αιγαίου.

Παλαιότερες, προ του 2000, μελέτες του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ κάνουν λόγο για όγκο Πρωτογενούς Υφιστάμενου Πετρελαίου (ΟΟΙΡ) που συντηρητικά εκτιμάτο σε άνω των 4 δισ. βαρέλια ανεπιβεβαίωτα αποθέματα στο Αιγαίο (Λεκάνες Θεσσαλονίκης και Βορείου Αιγαίου) και γύρω σε άλλα 2 δισ. βαρέλια στη ζώνη της Λεκάνης Ιονίου.

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις και λαμβάνοντας υπόψη τη μέση αναλογία που διέπει τη σχέση μεταξύ ΟΟΙΡ και ωφέλιμες απολήψιμες ποσότητες, εκτιμάται ότι το σύνολο ανεπιβεβαίωτων και δυνητικώς εκμεταλλεύσιμων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα είναι της τάξεως των 1,2 δισ. ισόποσων βαρελιών. Δηλαδή μια αύξηση τουλάχιστον κατά 120 φορές του σημερινού αποθέματος των 10 εκατ. βαρελιών!

Και όπως τονίζεται, όλα αυτά ήταν σε γνώση της κυβέρνησης Παπανδρέου τον Δεκέμβριο του 2009 όταν έκανε την περίφημη δήλωση «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» και βέβαια μία τέτοια παραδοχή θα άλλαζε ολόκληρη της ψυχολογία και δεν θα δικαιολογούσε σε καμία περίπτωση προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης τον Μάιο του 2010.

Λέτε ο Σαμαράς να μην ήθελε να γίνει πρωθυπουργός με 50%;

Λέτε να έχει δίκιο; Λέτε να είναι η κατάλληλη (και μόνη) ρεαλιστική γιά τις συνθήκες του σήμερα λύση στο πολιτικό αδιέξοδο διακυβέρνησης της χώρας μας (εκεί που οι γνωστές "οικογένειες" και τα υποχείριά τους μας έφεραν) ;  Πάντως πολλά από όσα αρχήθεν έλεγε φαίνεται να δικαιώνονται διεθνώς (και εσωτερικώς). Θα δούμε !

Από την πρόσφατη επίσκεψη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Οι Έλληνες ψοφάμε για συνωμοσιολογικές θεωρίες, σιωνιστές, πράκτορες κλπ. Κι άμα ζοριστούμε, μπροστά σε κάθε συμφορά εύκολο το ανάθεμα κι αυτόν που χθες αποθεώναμε, τον φορτώνουμε καχυποψία ή και κατάρες.

Βέβαια, αδέρφια, οι συνωμοσίες κατά του Έθνους προϋποθέτουν σχέδιο. Εμείς όμως πως φτάσαμε ως εδώ; Όλοι ξεχνάνε ότι η κρίση ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια με το σκάσιμο της φούσκας των δανείων στην Αμερική. Οι κερδοσκόποι παίζανε «αεροπλανάκι» και κοντέψανε να σπρώξουνε τον γίγαντα στο Γκραν Κάνυον. Η κρίση μετά μεταδόθηκε στην Ευρώπη και χτύπησε πρώτα εμάς, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία κι ύστερα την Ιταλία.

Η κρίση λοιπόν ξεκίνησε χαοτικά και συνεχίστηκε χαοτικά. Το ΠΑΣΟΚ –μπαρόκ του ψηλού παιδιού από τη Μινεσότα έκανε εκστρατεία συκοφάντησης της χώρας και προσπάθησε να τα φορτώσει στον Κώστα Καραμανλή. Απ’ όσο θυμάμαι δεν έπεσαν Έλληνες αλεξιπτωτιστές στην Ουάσιγκτον, το 505 Τάγμα Πεζοναυτών δεν κατέκτησε την Ιβηρική ξεκινώντας με ηρωϊκή απόβαση στην Ίμπιζα, ούτε το 4^ο Σώμα Στρατού σάρωσε το Δουβλίνο και το Κορκ. Τους φρατέλους τους τσακίσαμε το 1940 αλλά από το πότε δεν έχει ανοίξει μύτη, το πολύ πολύ να «χτυπήσαμε» καμμία ραγκάτζα στα Ιόνια. Τις οικονομίες των ΗΠΑ και των συναδέλφων μας Ιβήρων, Κελτών και φρατέλων δεν τις διαχειρίστηκε ο Αλογοσκούφης ή ο Παπαθανασίου. Πίσω λοιπόν από την κρίση, κρύβεται η παταγώδης αποτυχία της περιβόητης «αυτορύθμισης» των αγορών, η απληστία χρηματοπιστωτικών οργανισμών και μεσαζόντων.

Αν έχουμε ως κράτος, πολιτικό σύστημα και κοινωνία ευθύνη, είναι για το μέγεθος των συνεπειών στη χώρα μας. Ευθύνες τριάντα ετών καταστροφής της παραγωγικής βάσης της χώρας, ξεσκισμένης «πολιτικής ορθότητας», διαφθοράς, διαπλοκής, διόγκωσης ενός κράτους δεινόσαυρου και φοβικού συνδρόμου απέναντι σε κάθε εχθρό, κάθε μεταρρύθμιση και κυρίως αποδόμησης του εθνικού φρονήματος και των κοινωνικών προτύπων. Δεν επιτρέψαμε μόνο σε μια παρασιτική ολιγαρχία να φάει μέχρι φόδρα ΜΟΠ, επιδοτήσεις και δάνεια, στήσαμε κιόλας στην αγορά ως πρότυπο και λατρευτικό σύμβολο το Λαμόγιο με το βρώμικο μάτι. Κι αυτός ο άθλος ήταν κυρίως επίτευγμα του ΠΑΣΟΚ, που εξακόντισε στα ύψη το χρέος, έκανε κοινωνική πολιτική και ρουσφετολογία με τα δανεικά, διέλυσε το κράτος και επέτρεψε στην διαπλοκή να γίνει η αφανής πραγματική εξουσία. Παράλληλα βέβαια ξεφτίλισε τις έννοιες των ιδεών και την Φιλοτιμία την αντικατέστησε, ως πέτσινη αρετή, η κουτοπόνηρη επιτηδειότητα.

Χαοτικά λοιπόν φτάσαμε ως εδώ, λόγω μιας παγκόσμιας κρίσης, υφιστάμεθα όμως μεγαλύτερες συνέπειες από τους άλλους γιατί την χώρα την κατέστρεψαν με την ανοχή μας οι ταγοί της, κατά κανόνα πράσινοι, χάσαμε δυο χρόνια με τους ιδεοληπτικούς του κωπηλάτη και χαοτικά συνεχίζεται το έργο.

Ο Αντώνης Σαμαράς είπε με ειλικρίνεια ότι αντί για την άμεση καταστροφή επέλεξε την αμφίβολη σωτηρία. Ήξερε πως αν έλεγε ΟΧΙ, το βράδυ μετά την ψηφοφορία στη Βουλή θα είχε δημοφιλία και πρόθεση ψήφου, που θα ξεπερνούσε το 50 %. Αν γίνονταν εκλογές άμεσα θα έπαιρνε ποσοστά του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974. Πιστεύει λοιπόν κανείς σοβαρός, πως ενώ ήξερε πως θα σάρωνε επικοινωνιακά και στην πρόθεση ψήφου, θεωρούσε ανύπαρκτο τον κίνδυνο χρεωκοπίας αλλά παρ΄ όλα αυτά είπε ναι; Είναι προφανές πως εκτίμησε τον κίνδυνο ως υπαρκτό, τώρα τον Φεβρουάριο του 2012, με τα σημερινά δεδομένα κι όχι της Άνοιξης του 2010. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς, πρέπει τουλάχιστον να του αναγνωρίσει το κίνητρο. Τα ίδια έλεγε και το ΠΑΣΟΚ το 2009-2010, λένε κάποιοι. Σωστό αλλά η διαφορά είναι πως ενώ τότε ήταν ψέματα, είχαμε άλλες επιλογές, οι ανίκανοι και κακόβουλοι, που κυβέρνησαν τα δυο προηγούμενα χρόνια, έκαναν ότι μπορούσαν ώστε τα ψέματα τους να γίνουν αλήθεια! Αφού λοιπόν ο Αντώνης θεώρησε σήμερα υπαρκτό τον κίνδυνο μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης, προτίμησε, με μεγάλο προσωπικό πολιτικό κόστος, να κερδίσει χρόνο, δηλώνοντας όμως ευθέως το αμφίβολο της σωτηρίας. Δεν τελειώσαμε και μας το λέει. Όμως έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε και ν’ ακούμε τα μισά.

Τα σενάρια κι οι αναλύσεις εκ του προχείρου πάμπολλες. Να κάνουμε, λένε μερικοί, ότι και η Αργεντινή, η Ισλανδία, ο Ισημερινός κλπ. Χώρες εκτός ευρώ. Η Αργεντινή όμως δεν λένε ότι πέρασε πρώτα από την κατάρρευση, ταραχές, λεηλασία, αβάστακτη φτώχεια. Και βέβαια η Αργεντινή έχει αγροτοκτηνοτροφικό τομέα που μπορεί να ταΐσει όλη την υφήλιο, παράγει αυτοκίνητα, όπλα, αεροπλάνα. Εμείς μετά από τον βαλκανικό χλιδάτο σοσιαλισμό μας είμαστε η χώρα του εισαγόμενου φραπόγαλου, πουλάμε οι μισοί πίτσες και σουβλάκια, με εισαγόμενα υλικά, στους άλλους μισούς, είμαστε η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη χωρίς ναυπηγεία πια, κι έχουμε αναλογικά περισσότερες Καγιέν κι από τη Γερμανία αλλά χοιρινό φέρνουμε από την Ολλανδία και κρεμμύδια από την Τουρκία και μόνο κάτι γενναίοι φτιάχουν καλά ποδήλατα στην Πάτρα, αν θυμάμαι καλά.

Κι αυτοί που το βράδυ της ψηφοφορίας της δανειακής, στην υποψία ενός ΟΧΙ, επέδραμαν στις ΑΤΜ, δεν νομίζω ότι το έκαναν για ν’ αγοράσουν ασπίδες, κορινθιακά κράνη και δόρατα για να πέσουν μαχόμενοι στις Θερμοπύλες. Δώσαμε δείγμα του τι θα γινόταν την άλλη μέρα στις τράπεζες αν συγκρουόμασταν με τους Αλαμανούς και τους Φράγκους κι αυτοί εξαπέλυαν τις χάρτινες ή αληθινές απειλές τους.

Χαοτικά λοιπόν συνεχίζεται αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι. Αυτοί προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους κι εμείς να κερδίσουμε χρόνο, να σώσουμε το τομάρι μας και την αξιοπρέπεια μας. Υπάρχουν όμως πράγματα που μπορούμε να κάνουμε. ΑΟΖ, νέες συμμαχίες, μερικά μεγάλα έργα – φάροι στις υποδομές μας που θα φέρουν και πολλά μικρότερα, χωρίς εκβιασμούς από ανταγωνιστές και κατενάτσιο από κατευθυνόμενους «οικολόγους», δημιουργία σοβαρού κράτους. Στον χρόνο που κερδίζουμε μπορούν ν’ αλλάξουν πολλά, ν’ αναγκαστούν οι γερμαναράδες και οι λοιποί να κόψουν χρήμα, να εκδώσουν ευρωομόλογο. Πρέπει να είμαστε εκεί. Πού αλλού; Στον παράδεισο της Συρίας, της Αιγύπτου και της Λιβύης; «Θύμωσε ο αγάς κι έκοψε τα α…. του», λέει ο λαός. Ας σταθούμε τότε στα πόδια μας κι υπάρχουν τρόποι ν’ απαλλαγείς από τα δεσμά. Γιατί μάγκας ζητιάνος δεν υπάρχει. Ας γίνουμε λοιπόν αληθινοί μάγκες και τότε θα πάρουμε το αίμα μας πίσω…

(Δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία»)

Ο ποιητής του Έθνους (λογικός στοχαστής ή προφήτης ;)

Στις 27/2/1943 (σαν προχθές) πέρασε το κατώφλι της αθανασίας, ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς.  Από το ποίημά του, ο δωδεκάλογος του γύφτου , απέσπασα το «προφήτης», που φαντάζει τραγικά επίκαιρο….

Μες στις παινεµένες χώρες, Χώρα

παινεµένη, θά’ρθει κι η ώρα,

και θα πέσεις, κι από σέν’ απάνου η Φήµη

το στερνό το σάλπισµά της θα σαλπίσει

σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση.

Πάει το ψήλος σου, το χτίσµα σου συντρίµι.

Θά’ρθει κι η ώρα· εσένα ήταν ο δρόµος

σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση,

σαν το δρόµο του ήλιου· γέρνεις· όµως

το πρωί για σε δε θα γυρίσει.

Και θα σβήσεις καθώς σβήνουνε λιβάδια

από µάισσες φυτρωµένα µε γητειές·

πιο αλαφρά του περασµού σου τα σηµάδια

κι από τις δροσοσταλαµατιές·



θα σε κλαίν’ τα κλαψοπούλια στ’ αχνά βράδια

και στα µνήµατα οι κλωνόγυρτες ιτιές.

Και την έκοβε του οχτρού σου την ορµή

της χυτής σου της φωτιάς το θάµα·

και στο κάστρο σου σπρωγµέν’ η Ανατολή

λυσσοµάναε µε τη Δύση αντάµα.

Και κρατούσες των αρµάτων την πληµµύρα,

κι ορθός κι άσειστος της δύναµής σου ο κάβος·

λυγισµένοι οµπρός σου

νά κι ο Τούρκος, νά κι ο Φράγκος, νά κι ο Σλάβος.

Στη χυτή σου τη φωτιά, ω! τι µοίρα!

καιρούς κι αιώνες έκαιες τον οχτρό σου·

στη χυτή σου τη φωτιά, ω! τι µοιρα!

µόνη σου θα πέσεις να καείς,

τρισαπελπισµένη της ζωής.

Και χορό τριγύρω σου θα στήσουν

µε βιολιά και µε ζουρνάδες

γύφτοι, οβραίοι, αράπηδες, πασάδες,

και τα γόνατα οι τρανοί σου θα λυγίσουν,

και θα γίνουν των ραγιάδων οι ραγιάδες

και τ’ αγόρια σου τ’ αγνά θα τα µολέψουν

µε τ’ αγκάλιασµά τους οι σουλτάνοι,

και τα λείψανά σου θα τα κλέψουν

οι ζητιάνοι.

Χώρα τρισκατάρατη, απ’ τα ύψη

σε ποια βύθη, χώρα αµαρτωλή!

Και κανένας να σου δώσει δε θα σκύψει

του θανάτου το στερνό φιλί.

Και το πέσιµό σου θα βροντήξει

κι ένα µοιρολόι σου θα ουρλιάσει,

και το µοιρολόι σου θα το πνίξει



από πάνω σου αλαλάζοντας µια πλάση.

Μια καινούργια πλάση, µια γεννήτρα

θα φουντώσει απ’ τα χαλάσµατά σου,

κάθε δύναµης και χάρης σου απαρνήτρα,

διαλαλήτρα µοναχά της ασκηµιάς σου.

Πλάση αταίριαστη µ’ εσέ και ξένη,

κι ας την έχεις µε το γάλα σου ποτίσει,

την πατάει τη στέρφα γη σου και διαβαίνει,

κι όπου πάτησε αναβρύζει και µια βρύση.

Κι η Ψυχή σου, ω Πολιτεία,

κολασµένη από την αµαρτία,

νεκρή αφήνοντας εσένα

θα πλανιέται κυνηγώντας άλλη γέννα.

Σάµπως να ειναι πουληµένη σε δαιµόνους,

θα σπαράζει και θα πλέει µες στα σκοτάδια,

και ίσκιος θα είναι µέσα στ’άδεια,

µες στην άβυσσο µια βάρκα·

κι ο ίσκιος ύστερα θα παίρνει σάρκα

κι η βάρκα ύστερα θα φτάνει

σε ξεσκέπαστο ανεµόδαρτο λιµάνι.

Και θα ζεις ξανά στους τόπους και στους χρόνους

και στις ιστορίες των εθνών

και στους κύκλους των αιώνων

θα µαυρολογάς, των ξεπεσµών

ω Ψυχή, και των αδόξαστων αγώνων.

Κι η Ψυχή σου, Πολιτεία καταραµένη,

δε θα βρει ν’ αναπαυτεί·

του Κακού τη σκάλα από σκαλί

σε σκαλί θα τήνε κατεβαίνει,

κι όπου πάει κι όπου σταθεί,

σε κορµί χειρότερο θα µπαίνει.



Και θα ρθει µια µέρα, µαύρη µέρα!

Και η ψυχή σου, ω Πολιτεία,

θα κατασταλάξει πέρα, πέρα

στην καµαρωµένη Γη,

στου ήλιου τη χαρά, στ’ Απρίλη τον αέρα.

Και στο φως θα βγει,

και ξαφνίζοντας τον ήλιο,

σα θρεµµένο απ' το δικό σου αίµα,

ένα γέλιο, ένα παράλλαµα, ένα ψέµα,

ένακλάµα, ένα ΒΑΣΙΛΕΙΟ.

Ο δικέφαλος αητός σου να! µακριά

µακριά πέταξε µε τ’ άξια και µε τ’ άγια

και θα ισκιώσουν τα τετράπλατα φτερά

λαούς άλλους, κορφές άλλες, άλλα πλάγια.

Προς τη Δύση και προς το Βοριά

την κορώνα φέρνει, και κρατά

―και τα νύχια του είν’ αρπάγια―

και τη δόξα και τη δύναµη κρατά

και το γέλιο, και το ψέµα το Βασίλειο

που γεννήθηκε από σένα µες στον ήλιο,

κοίτα, Θεέ! θα σέρνεται µπροστά

σα µπαλσαµωµένη κουκουβάγια.

Μ’ όλα σου θα ζει τα χαµηλά,

µε καµιά σου δε θα ζει µεγαλοσύνη,

κι οι προφήτες που θα προσκυνά,

νάνοι και αρλεκίνοι.

Και σοφοί του και κριτάδες

του άδειου λόγου οι τροπαιούχοι,

και διαφεντευτάδες

κυβερνήτες του οι ευνούχοι.

Και θα φύγεις κι απ’ το σάπιο το κορµί,

ω Ψυχή παραδαρµένη από το κρίµα,

και δε θά’βρει το κορµί µια σπιθαµή



µες στη γη για να την κάµει µνήµα,

κι άθαφτο θα µείνει το ψοφίµι,

να το φάνε τα σκυλιά και τα ερπετά,

κι ο Καιρός µέσα στους γύρους του τη µνήµη

κάποιου σκέλεθρου πανάθλιου θα βαστά.

Όσο να σε λυπηθεί

της αγάπης ο Θεός,

και να ξηµερώσει µιαν αυγή,

και να σε καλέσει ο λυτρωµός,

ω Ψυχή παραδαρµένη από το κρίµα!

Και θ’ ακούσεις τη φωνή του λυτρωτή,

θα γθυθείς της αµαρτίας το ντύµα,

και ξανά κυβερνηµένη κι αλαφρή,

θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,

σαν τον κόρφο το γυναίκειο, σαν το κύµα,

και µην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί

να κατρακυλήσεις πιο βαθιά

στου Κακού τη σκάλα, ―

για τ’ ανέβασµα ξανά που σε καλεί

θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!

τα φτερά,

τα φτερά τα πρωτινά σου τα µεγάλα!