Η τελευταία ( TAXI ) διαδρομή.........

Υ Π Ε Ρ Ο Χ Ο.

Η τελευταία διαδρομή.................

Μόλις έφτασα στην διεύθυνση, πάτησα την κόρνα του αυτοκινήτου μου. Περίμενα μερικά λεπτά και κόρναρα ξανά. Ήταν η τελευταία κούρσα της βάρδιάς μου, οπότε σκέφτηκα να συνεχίσω την πορεία μου. Αντί να συνεχίσω όμως, σταμάτησα, περπάτησα έως την πόρτα και χτύπησα.

«Μισό λεπτό», απάντησε μια αδύναμη, ηλικιωμένη φωνή. Ακουγόταν σαν να σέρνει κάτι στο πάτωμα.  Μετά από μια μικρή παύση, η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου στάθηκε μια γυναίκα γύρω στα 90. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα καπέλο με πέπλο, έμοιαζε με χαρακτήρα από ταινία του 1940. Είχε δίπλα της μια μικρή τσάντα από νάιλον. Το σπίτι έμοιαζε εγκαταλειμμένο. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Δεν υπήρχαν πουθενά ρολόγια, διακοσμητικά και γενικώς αντικείμενα. Σε μια γωνία υπήρχε ένα χαρτονένιο κουτί γεμάτο παλιές φωτογραφίες και γυαλικά.

«Θα μπορούσες να πας την τσάντα μου στο αυτοκίνητο;» είπε. Πήρα την τσάντα και την πήγα μέχρι το ταξί, έπειτα γύρισα για να τη βοηθήσω. Πιάστηκε από το χέρι μου και πήγαμε σιγά σιγά προς το ταξί.. Με ευχαριστούσε διαρκώς για την καλοσύνη μου. «Δεν κάνει τίποτα» της είπα. «Προσπαθώ απλώς να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου, όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται στην μητέρα μου» συνέχισα,  «Είσαι τόσο καλό παιδί» είπε.

Όταν μπήκαμε στο ταξί, μου έδωσε μια διεύθυνση και με ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του κέντρου της πόλης. Της είπα πως δεν ήταν η γρηγορότερη διαδρομή αλλά μου απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα. «Δεν βιάζομαι, η διεύθυνση που σας έδωσα, είναι η διεύθυνση ενός ασύλου», κοίταξα στον καθρέφτη και είδα πως τα μάτια της άστραφταν και πως ήταν έτοιμη να κλάψει, «έχω χάσει όλη μου την οικογένεια», συνέχισε με μια γλυκιά και κουρασμένη φωνή. «Ο γιατρός μου, μου είπε πως δεν μου έχει μείνει πολύς χρόνος». Ακούγοντάς την έκλεισα διακριτικά το ταξίμετρο.

«Ποια διαδρομή θα θέλατε να ακολουθήσω;» την ρώτησα. Για τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσαμε μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, μου έδειξε το σπίτι που εκείνη και ο σύζυγός της έμεναν όσο ήταν νιόπαντροι, σταματήσαμε μπροστά από ένα κατάστημα επίπλων που παλιότερα ήταν αίθουσα χορού και πήγαινε όσο ήταν νέα. Πολλές φορές μου ζήτησε να επιβραδύνω μπροστά από κάποιο κτήριο ή κάποια γωνία ενώ εκείνη κοιτούσε μέσα από το σκοτάδι, χωρίς να λέει κουβέντα.

Καθώς η πρώτη αχτίδα του ήλιου γεννιόταν από τον ορίζοντα, μου είπε απότομα «Κουράστηκα, ας πάμε τώρα». Οδηγούσαμε στη σιωπή. Όταν φτάσαμε είδαμε μπροστά μας ένα χαμηλό κτήριο, σαν μικρό αναρρωτήριο, με ένα δρομάκι που περνούσε από μια στοά.. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω, και ήρθαν προς το μέρος μας. Ήταν σχολαστικοί και παρακολουθούσαν την κάθε τους κίνηση. Υπέθεσα πως την περίμεναν.

Άνοιξα το πορτμπαγκάζ και πήγα την τσάντα της μέχρι την πόρτα. Όταν έφτασα, η γυναίκα είχε ήδη καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. «Πόσο σας οφείλω;» με ρώτησε. «Τίποτα» της απάντησα. Μου είπε πως δουλεύω για να βγάλω λεφτά, και της απάντησα πως υπάρχουν και άλλοι πελάτες. Σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά και μου είπε πως της έδωσα μια μεγάλη χαρά, «Σε ευχαριστώ» μου είπε. Έσφιξα το χέρι της και έφυγα μέσα στο αμυδρό πρωινό φως.

Πίσω μου έκλεισε μια πόρτα, η πόρτα μιας ζωής. Δεν πήρα άλλους επιβάτες εκείνη την μέρα, οδηγούσα χωρίς προορισμό βυθισμένος στις σκέψεις μου. Για το υπόλοιπο της μέρα δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Σκεφτόμουν πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πετύχει έναν νευρικό οδηγό, ή κάποιον που θα βιαζόταν να τελειώσει την βάρδιά του. Τι θα συνέβαινε αν είχα αρνηθεί την κούρσα ή αν είχα κορνάρει άλλη μια φορά και είχα φύγει. Κάνοντας μια φευγαλέα αναδρομή, συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχα κάνει στη ζωή μου. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες μας στιγμές. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας όμως, συνήθως έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε.

-Οδηγός ταξί, Νέα Υόρκη.

Θα προσπαθήσω να ζήσω με αγάπη και φροντίδα - επί της στάθμης σύμφωνα με τον γνώμονα

Η αρχαιότερη τεκτονική επιγραφή σε γνώμονα έχει βρεθεί στα θεμέλια της γέφυρας  Baals Bridge στο Limerick της Ιρλανδίας και είναι του 1507.

Πεντακόσια χρόνια πριν και ο αρχαίος άγνωστος αδελφός και εργάτης της Τέχνης  μας παροτρύνει: 

I will strive to live with love & care- upon the level by the square"

"Θα προσπαθήσω να ζήσω με αγάπη και φροντίδα - επί της στάθμης σύμφωνα με τον γνώμονα"

Emirates: HelloJetman

Ο πόλεμος στην παραδοσιακή ελληνική οικογένεια

. ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΣ

Παρακολουθώντας τον τύπο γίνεται αμέσως κατανοητό ότι η προώθηση της λεγόμενης μονογονεϊκής οικογένειας είναι μια από τις σημαντικότερες κοινωνικές πολιτικές του ελληνικού κράτους. Η προώθηση της “μονογονεϊκής” οικογένειας, από όλους σχεδόν τους κρατικούς φορείς, έχει ξεπεράσει πλέον το στάδιο της πολιτικής προτεραιότητας και έχει γίνει μια ασίγαστη εμμονή του προοδευτικού κατεστημένου, το οποίο κυριαρχεί στους μηχανισμούς του μεταπολιτευτικού κράτους.

Προτεραιότητα στις μονογονεϊκές οικογένειες δίνεται στους παιδικούς σταθμούς, έκπτωση στα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ και της ΔΕΗ, άδειες για θέσεις στις λαϊκές, στις μεταγραφές στα ΑΕΙ και στους διορισμούς στο δημόσιο. Τα προνόμια είναι πολλαπλά και ξεκινούν από μηνιαία  επιδόματα μέχρι και ειδικές φοροελαφρύνσεις στον ΕΝΦΙΑ. Το μήνυμα του ελληνικού κράτους σε κάθε νέο και νέα είναι ξεκάθαρο: μην δημιουργήσετε μια παραδοσιακή τύπου οικογένεια.

Στις ΗΠΑ, όπου οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι πιο διαδεδομένες, τα στοιχεία  δείχνουν την κοινωνική καταστροφή που έχει συντελεστεί με αυτό τον νέο θεσμό οικογένειας. Τα παιδιά από μονογονεϊκές οικογένειες είναι πολύ πιο επιθετικά, έχουν μεγαλύτερες δυσκολίες στο σχολείο, από το οποίο συχνά αποτυγχάνουν να αποφοιτήσουν.  Έχουν μεγαλύτερα ποσοστά στην εγκληματικότητα και σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά στο να βρουν μια σταθερή και καλή εργασία. Τα παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών με την σειρά αναπαράγουν τον ίδιο τύπο οικογένειας με ακριβώς τις ίδιες συνέπειες. Στις ΗΠΑ, η μονογονεϊκή οικογένεια είναι η πιο σταθερή πηγή φτώχειας και εγκληματικότητας.  

Αντίθετα ο παραδοσιακός τύπος οικογένειας, και δη ο συζυγικός, έχει αποδειχθεί ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας. Είναι ένας θεσμός που δημιουργεί τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για την διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς και την μεταφορά σε αυτή κοινωνικού και υλικού κεφαλαίου. Χωρίς την συζυγική οικογένεια δεν θα μπορούσε να υπάρξει η βιομηχανική επανάσταση και η ραγδαία άνοδος του βιοτικού επιπέδου του δυτικού κόσμου.

Κλασσικό παράδειγμα για το πόση διαφορά κάνουν οι ισχυροί οικογενειακοί θεσμοί σε ένα συντηρητικό περιβάλλον, δεν έχει παρά κάποιος να συγκρίνει, για παράδειγμα, την Ελλάδα της δεκαετίας του 50 με τις χώρες τις νότιας και λατινικής Αμερικής του σήμερα. Η Ελλάδα του 50 ήταν όσο φτωχή ή ακόμα και φτωχότερη σχεδόν από όλες αυτές τις χώρες. Όμως ενώ σε αυτές τις χώρες σήμερα η εγκληματικότητα και η φτώχεια καλπάζουν, στην Ελλάδα του 50 κυριαρχούσε μια τάξη και ασφάλεια που δεν ήταν αποτέλεσμα του τότε αυταρχικού καθεστώτος, αλλά οφειλόταν στο γεγονός ότι τα άτομα είχαν κοινωνικοποιηθεί από την οικογένεια τους με έναν κώδικα ηθικής που είχε ως αποτέλεσμα μια κοινωνία όπου η εγκληματικότητα και η παραβατικότητα ήταν ιδιαίτερα χαμηλές. Αυτές οι ελληνικές οικογένειες, που πολύ συχνά ήταν πολύ πτωχές, με πολλές θυσίες και κόπους κατάφερναν να αυξήσουν το υλικό και ανθρώπινο κεφάλαιο τους. Το δυάρι γινόταν τριάρι, ο γονέας που ίσως είχε τελειώσει δημοτικό έβλεπε τα παιδιά να τελειώνουν λύκειο ή ακόμα και πανεπιστήμιο.

Ο συζυγικός τύπος οικογένειας έχει καταφέρει να μπορεί να δαμάσει τις προσωπικές αξιώσεις του ατόμου χωρίς να καταργεί την ατομική προσωπικότητα και το εγώ του. Οι γονείς που θυσιάζουν τόσα πολλά, δεν το κάνουν προς χάριν κάποιου απόμακρου και απρόσωπου εξωτερικού θεσμού. Εθελοντικά προσφέρουν σε ένα σύνολο ατόμων που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει και για το οποίο έχουν, στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, τις καλύτερες δυνατές προθέσεις.  

Πουθενά αλλού στην κοινωνία των ανθρώπων δεν παρατηρούμε το ίδιο φαινόμενο, όπου τα άτομα του συνόλου, έχουν ένα τόσο υψηλό και ξεκάθαρο βαθμό αλληλεγγύης και συντροφικότητας. Θα περίμενε κανείς ότι το προοδευτικό κατεστημένο, λόγω των παραπάνω, θα είχε μόνο μια άνευ όρων εύνοια για το παραδοσιακό τύπο οικογένειας. Πως εξηγείται η εχθρότητα; Γιατί το κράτος προωθεί τους άλλους τύπους οικογένειας;

Η απάντηση βρίσκεται στην φύση της παραδοσιακής οικογένειας. Δημιουργεί δεσμούς μεταξύ ατόμων που βρίσκονται πάνω και έξω από τα όρια της κρατικής εξουσίας. Οι παραδοσιακές οικογένειες είναι ένα είδος σχεδόν ανεξάρτητων πολιτειών μέσα στην κοινωνία. Είναι ένα φυσικό εμπόδιο στην μεγέθυνση και επιρροή της κρατικής μηχανής ενάντια στο άτομο - για αυτό συνήθως ένας από τους πρώτους στόχους των ολοκληρωτικών καθεστώτων είναι η βαθμιαία αποσύνδεση των γονέων από τα παιδιά τους.  

Ο δεύτερος λόγος που εξηγεί την εχθρότητα του προοδευτικού κατεστημένου προς την παραδοσιακή οικογένεια είναι ότι καταστρέφοντας τη, δημιουργούνται νέα πλήθη εξαρτημένων της κρατικής πρόνοιας. Ο όρος μονογονεϊκή οικογένεια είναι ψευδεπίγραφος, πάντα υπάρχει ο δεύτερος γονέας, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι το κράτος. Ο παραπάνω κατάλογος των επιδοτήσεων και προνομίων που προσφέρει το κράτος στις “μονογονεϊκές” οικογένειές  δεν μπορεί να αφήνει την παραμικρή αμφιβολία στον οιονδήποτε για το γεγονός ότι το κράτος αναλαμβάνει χρέη γονέα. Και είναι ένας γονέας που αναλαμβάνοντας τα οικογενειακά βάρη θα έχει και ολοένα και περισσότερες αξιώσεις για το πως θα πρέπει να διαπαιδαγωγούνται αυτά τα παιδιά, μιας και αυτό έχει τους πεφωτισμένος ειδικούς που υποτίθεται γνωρίζουν τι είναι το καλύτερο για τα παιδιά.

Στην Ελλάδα της σοσιαλιστικής χρεοκοπίας, η ιδέα της κρατικοποίησης της οικογενείας θα πρέπει να δημιουργεί σοβαρή ανησυχία σε κάθε πολίτη που σκέπτεται με τους στοιχειώδεις κανόνες της λογικής και την συσσωρευμένη γνώση αιώνων ενσωματωμένη στις παραδόσεις μας.


Πηγή

Οι 5 πιο ισχυρές οικογένειες που ελέγχουν κρυφά τον κόσμο

Ανδρέας Παπανδρέου. Ο πράκτορας με τα 100 εκατ. δολάρια.

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός...Πάμε να δούμε την πραγματική αλήθεια. ΕΓΓΡΑΦΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!

Μετά τα αποκαλυπήρια του Καραμανλή από τους Αμερικανούς και την cia. ότι δηλαδή ήταν πράκτορας των Ναζί μαζί με τον Τσαλδάρη, ήρθε η ώρα για τον "Σοσιαλιστή" Ανδρέα Παπανδρέου. Κάποτε θα ακολουθήσει και το ξεσκέπασμα του "αριστερού" Αλέξη Τσίπρα, από τους ίδιους που τους τοποθετούν στην εξουσία....

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός κτλ. είναι όμως έτσι; για να δούμε.

Κατ' αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε πρέπει να ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, Πολωνοεβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να πολεμίσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση...

Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία. Η Σοφία Παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας το 1941 (όταν η Ελλάδα πολεμούσε) φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την Αμερικανο Εβραία Margaret Chant.

Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής.

Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου.

Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 δολάρια το 1974 για την κατασκευή του ΠΑΣΟΚ.

Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσο των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία.

Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ). Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.

Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστείαπό Τράπεζες "οικείες" για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση...

Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.

Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον άλλον εθνοπατέρα Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ.

Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).

Ο Μηχανισμός "ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ" δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των "δωρισμένων" χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται "ΦΟΡΟΣ" για να ξεπληρωθούν τα δάνεια.

Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη "λύση" πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων.

Έτσι φτάσαμε να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά...)
ο όρος "ΦΟΡΟΣ" στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος "ΦΟΡΟΣ" σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).

Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενούς κράτους από τον δανειστή της).

Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.

Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.

Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες τη συμφωνίας.

"Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29"


Τι λέει το κείμενο: 

1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την Πλευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.

2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ

3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.

4. Επιτρέπονται φραστικές "συγκρούσεις" με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.

5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.

6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)

7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.

8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ

9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.

10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)

11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης). Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)

Υπογραφή
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Andreas Papandreou


Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις "οδηγίες", προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!

 

Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του... "σοσιαλιστικού" κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους "κανόνες" που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον "φραστικές παρεκκλίσεις".

Υ.Γ.1 Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση "η κυβέρνηση του Παπανδρέου", επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.Υ.Γ.2 Το άρθρο είναι του 2010
Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το "7 χρόνια μετά" ή συμβαίνει κάτι άλλο...

Ο συγγραφέας ιστορικών έργων Κων. Μπαρμπής, στο βιβλίον του «Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται» (εκδόσεις Νέα Θέσις) δημοσιεύει φωτοτυπίαν επισήμου εγγράφου του «Αμερικανικού Γραφείου Στρατιωτικής Συνεργασίας», και με στοιχεία αναγνωρίσεως «Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29» ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει θέσει φαρδιά – πλατιά την υπογραφήν του σε «οδηγίες» που δίδονται απ’ εκείνους που θα τον χρηματοδοτούσαν με απίστευτη γενναιοδωρία, και… εναντίον των οποίων υποτίθεται ότι θα στρεφόταν… Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις «οδηγίες», προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος! Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… «σοσιαλιστικού» κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους «κανόνες» που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον «φραστικές παρεκκλίσεις». Χαρακτηριστική είναι η παράγραφος που αναφέρει, ότι: «Προς ικανοποίησιν των ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων, θα επιτραπεί αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος – ΗΠΑ. Κι’ ακόμη, «επιτρέπονται φραστικές ‘’ συγκρούσεις ‘’ με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως (ανοιχτός) πόλεμος…»! Φυσικά, οι Αμερικανοί ενδιαφέρονταν και για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Ετόνιζαν στον αρχηγό του «σοσιαλιστικού» κινήματος, ότι επεβάλλετο «ελαχιστοποίησης της δυνάμεως του ΚΚΕ. Η μείωσις αυτή όμως, δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριον που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της K.G.B.»! Έδινε επίσης εντολή η αμερικανική υπηρεσία, τονίζοντας ότι: «Η κυβέρνησις Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα της Κύπρου, με αντίδωρον την μη ύπαρξιν προβλημάτων με την Τουρκίαν…». Αυτές και άλλες εντολές έδιναν οι Αμερικάνοι στον αρχηγόν του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να φτιάξει ισχυρόν «σοσιαλιστικό» κόμμα, με δολλάρια των Ροκφέλερ. Αυτά τα έχει δημοσιεύσει ο κ. Μπαρμπής στο βιβλίο του, μαζί με φωτοτυπία του δεσμευτικού εγγράφου, και ποτέ δεν διαψεύστηκαν.

Πηγή

Συρία: Το γέλιο της. αρκούδας και Αμερικάνικες γελοιότητες

Συρία: Το γέλιο της αρκούδας και Αμερικάνικες γελοιότητες

Η Ρωσία, από τις 28 Σεπτέμβρη, για πρώτη φορά μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, έβγαινε με αξιώσεις στο διεθνή στίβο. Και για να μην αφήσει περιθώρια "παρερμηνείας" σε όσους έσπευσαν να φωνασκήσουν ασυστόλως και ξεδιάντροπα για "λάθος κτυπήματα" και "απώλειες αμάχων", η Μόσχα έστειλε και καμιά 25ριά πυραύλους με την ονομασία "Καλίμπρ", από την Κασπία (!). Από 1500 χιλιόμετρα μακριά, δηλαδή, με δυνατότητα πτήσης στα 80 -1000 μέτρα πάνω από τη γη και ανάλογα με τη μορφολογία του εδάφους. Η απόκλιση των πυραύλων από το στόχο είναι του επιπέδου συν πλην πέντε μέτρα. Τουτέστιν, αντί για το δεξί μπορεί να πλήξει "κατά λάθος" το αριστερό παράθυρο στο τρομοκρατικό καταφύγιο των δολοφόνων του ισλαμικού χαλιφάτου

Μαύρη Δυτική προπαγάνδα και ολιγωρία

Σύσσωμη η σκουριασμένη προπαγανδιστική μηχανή του Δυτικού κόσμου, η οποία είχε συνηθίσει να παίζει "χωρίς αντίπαλο" και σερβίρει παραπληροφόρηση ανάλογα με τα συμφέροντά της, συνέχισε την "πεπατημένη" και αυτή τη φορά. Ο νέος πρόεδρος της "παλιάς Ευρώπης", Πολωνός Ντόναλντ Τουσκ, κάκισε τη Ρωσία ότι με την επέμβασή της θα οξύνει το πρόβλημα των προσφύγων και θα πολλαπλασιαστούν όσοι επιδιώκουν να καταφύγουν στην Ευρώπη. Εδώ είναι που το άσπρο γίνεται μαύρο. Επί ένα χρόνο 11 χώρες, ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Τουρκία, και άλλες, παρίσταναν πως βομβάρδιζαν του τρομοκράτες του χαλιφάτου, και αυτό, παρά τα "πλήγματα" τριπλασίασε το έδαφος εξάπλωσής του, ενώ οι αποκεφαλισμοί κυρίως Ευρωπαίων και Αμερικανών πολιτών και οι καταστροφές των ιστορικών μνημείων ήταν στην καθημερινή τηλεοπτική "γυροβολιά" του.

Μέσα σε αυτό το διάστημα χιλιάδες απλών πολιτών της Συρίας, εκατοντάδες χιλιάδες αργότερα, εκατομμύρια στο τέλος, στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, συνέρρεαν στα τουρκικά παράλια και όσοι δεν γινόταν βορά στα ψάρια του Αιγαίου, περνούσαν στα ελληνικά νησιά δημιουργώντας τεράστια προβλήματα και βάζοντας μπουρλότο στα θεμέλια της φετεινής τουριστικής σαιζόν. Μαζί με τους Σύριους, το δρόμο της προσφυγιάς πήραν και εκατομμύρια άλλοι κάτοικοι των περιοχών της Λιβύης, του Ιράκ, κ.α. που έτυχαν των "ευεργετικών" αμερικανικών επεμβάσεων τα προηγούμενα χρόνια.

Βομβαρδισμοί παραπληροφόρησης

Τι κάνουν στη Συρία τα ρωσικά αεροσκάφη με τους βομβαρδισμούς των υποδομών των τρομοκρατών; Εξοντώνουν αυτούς που αποτελούν την αιτία της αναγκαστικής προσφυγιάς, άρα δημιουργούν προϋποθέσεις ανακοπής του ρεύματος φυγής και επιστροφής πολλών απ΄ όσους ήδη έφυγαν. Αν πράγματι αυτό επιθυμεί η Ενωμένη Ευρώπη, τότε σε τι αποσκοπούν τα αλόγιστα λόγια του Τούσκ και άλλων "καρδιναλίων" των Βρυξελλών; Τι θέση παίρνει η ελληνική διπλωματία πάνω σε αυτό το ακανθώδες θέμα που θίγει άμεσα τη χώρα μας, η οποία εκ της γεωγραφίας γίνεται ο βασικός αποδέκτης των -κυνηγημένων από τις εστίες τους- προσφύγων;

Μετά τα χειρουργικά πλήγματα με τους πυραύλους από την Κασπία, οι Αμερικανοί το μόνο που σκαρφίστηκαν, ήταν να βάλουν το διεθνή τηλεοπτικό τους τηλεβόα, το CNN, να διαδίδει -"σύμφωνα με ανώνυμες πηγές στο Πεντάγωνο"- ότι έξι πύραυλοι έπεσαν στο έδαφος του Ιράν. Δηλαδή, αφού δεν μπορούμε να αποκρύψουμε το γεγονός τότε το ... αμαυρώνουμε. Τι κι αν Μόσχα και Τεχεράνη δηλώνουν ότι πύραυλοι στο έδαφος του Ιράν δεν έπεσαν. Που ακόμα και να έπεφταν, δεν είναι έξω από το νόμο των πιθανοτήτων.

Άλλωστε, αυτά έχουν ξανασυμβεί. Θυμίζουμε πως το 1999, όταν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ βομβάρδιζαν το Βελιγράδι, κάποιοι πύραυλοι ξέφυγαν έως και 200 χιλιόμετρα και έπεσαν έξω από τη ...Σόφια (!). Για να μην μιλήσει κανείς για το "αόρατο" αμερικανικό αεροσκάφος, που έγινε απολύτως ... ορατό, και καταρρίφθηκε από τους Σέρβους.

Αμερικανικό σοκ, εξαιτίας των πληγμάτων από Κασπία

Όπως και να' χει, ήταν τέτοιο το σοκ της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας από την ρωσική επίδειξη ισχύος, που ο υπουργός, Αστον Κάρτερ, χάνοντας προφανώς τον έλεγχο, δήλωσε πως δεν θα εκπλαγεί αν "σε λίγες μέρες οι ρωσικές δυνάμεις στη Συρία θα έχουν απώλειες". Τα λεγόμενα του κ.Κάρτερ κάνουν κάτι παραπάνω από φανερό το επίπεδο "πολιτικού πολιτισμού" που διέπει κάποιους εκπροσώπους της αμερικανικής ηγεσίας. Πιο συγκεκριμένα, τα όρια του κυνισμού τους αναφορικά με τον υπόλοιπο κόσμο. "Είμαι σίγουρος πως κανένας αμερικανός στρατηγός δεν θα επέτρεπε ποτέ στον εαυτόν του να εκφραστεί ότι αναμένει θύματα ανάμεσα σε στρατιωτικούς άλλων χωρών", δήλωσε ο Ιγκορ Κονασένκοφ, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμυνας.

Οι εκπρόσωποι του Δυτικού στρατιωτικού κόσμου νοιώθουν σα να τους έχουν τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια και ... παραληρούν. Ο αυτοεξευτελισθείς την περασμένη βδομάδα Γ.Γ του ΝΑΤΟ, Ιενς Στόλτενμπερκ, κατήγγειλε τη Ρωσία ότι στη Συρία βομβαρδίζει τη ... δημοκρατική αντιπολίτευση και όχι τους ισλαμιστές. Στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων "ποιοί είναι αυτοί και που εδρεύουν μέσα στη Συρία", δεν ήταν σε θέση να ψελλίσει ούτε ένα όνομα, ούτε μια θέση που κατέχουν στην περιοχή. Τα ίδια τραγελαφικά ισχυριζόταν και το επίσημο Λονδίνο. Οταν ο ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, απευθύνθηκε επίσημα και ζήτησε να ονοματίσει το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον ποιοί είναι οι πασιφιστές αντίπαλοι του Ασσαντ και που βρίσκονται, ώστε να μην τους βομβαρδίζουν, κανείς ποτέ δεν ανταποκρίθηκε.

Αντίθετα, πίσω από αυτή την έξαρση της παραπληροφόρησης θέλουν να κρύψουν το μεγάλο φιάσκο στο οποίο εξελίχτηκε η πολυδιαφημισμένη -από τις ΗΠΑ- επιχείρηση εκπαίδευσης και εξοπλισμού περί των 85 ανδρών της -αποκαλούμενης από τους ίδιους- αντιπολίτευσης στον Ασσαντ, έναντι ... 500 εκ. δολλαρίων (!). Αυτοί μόλις επέστρεψαν στη Συρία, πέρασαν μαζί με τον εξοπλισμό τους στις τάξεις των τρομοκρατών, με εξαίρεση 4-5 από αυτούς... Είναι χαρακτηριστική η εικόνα του αμερικανού εκπαιδευτή τους που -καταϊδρωμένος- προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα στο Κογκρέσσο της χώρας του.

Τουρκικές κραυγές

Οσον αφορά τη ρωσική παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου, για την οποία η Μόσχα έδωσε επαρκείς εξηγήσεις στην Αγκυρα, τα 10-12 αυτά δευτερόλεπτα έγιναν ώρες ολόκληρες τηλεοπτικού χρόνου στα δυτικά ΜΜΕ, αφορμή για να συνεδριάσει το ΝΑΤΟ και να βγάλει συνήθεις προειδοποιητικούς ... ατμούς. Οι "ευαίσθητες" χορδές των ανθρωπιστών, ωστόσο, επεδίωκαν, αφού δεν μπορούσαν να το αποκρύψουν, να υποβαθμίσουν τον επί τούτου και όχι κατά λάθος αμερικανικό βομβαρδισμό του νοσοκομείου τον "Γιατρών χωρίς σύνορα" στην πόλη Κοντούζ, στο Αφγανιστάν στέλνοντας στο θάνατο δεκάδες ανθρώπους, μεταξύ αυτών και Ευρωπαίους. Τέσσερις μέρες αργότερα, μίλησαν για λάθος και τραγωδία που την αποκάλεσαν "παράπλευρες απώλειες". Τραγωδία λοιπόν, το ξεδιάντροπο έγκλημα.

Στις γραμμές του ισλαμικού χαλιφάτου - τρομοκράτη, δρουν εκπρόσωποι από 80 χώρες, από το σύνολο των χωρών της Ευρώπης, από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία κ.λ.π. Αρα, λένε στη Μόσχα, η μάχη κατά της τρομοκρατίας πρέπει να είναι κοινή για όλους αν πραγματικά οι κυβερνήσεις των Δυτικών χωρών θέλουν στην πράξη αυτό που διακηρύσσουν.

Η ρωσική παρέμβαση στη Συρία, νομιμότατη, αφού έχει την πρόσκληση της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας, και γι΄ αυτό όχι επέμβαση, έχει αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία, με πράξεις και όχι μεγαλοστομίες, διακηρύσσει ότι έχει συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, έχει τη δύναμη και τις προϋποθέσεις να τα υπερασπιστεί. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν πήρε στα χέρια του τη σημαία της αντιτρομοκρατικής δράσης με την οποία με βαρύγδουπες διακηρύξεις "έπαιζε" έως τώρα η Ουάσιγκτον, χρησιμοποιώντας τις θρεμμένες από την ίδια και τους δορυφόρους της στη Μέση Ανατολή τρομοκρατικές οργανώσεις, κατά το δοκούν.

Η χειρουργική παρέμβαση και τα αποτελεσματικά πλήγματα των ρωσικών οπλικών συστημάτων έχουν φέρει αναστάτωση στις ηγεσίες των ηγετών της περιοχής, ενώ πολλοί κατανοούν ότι σήμερα η Μόσχα μπορεί πολύ πιο αποτελεσματικά να αντιπαλέψει την πληγή της τρομοκρατίας, καθώς και ότι η Μόσχα το λέει και το κάνει, σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον που είναι μόνο λόγια. Και αυτό -η αδυναμία ελέγχου των μεχρι πρόσφατα υπάκουων καθεστώτων- είναι που κάνει το οπλισμένο χέρι του άκρατου νεοφιλελευθερισμού να χάνει την ψυχραιμία του.

Εμείς απλά θυμίζουμε ότι την περασμένη Κυριακή ζήτησαν και είχαν συνάντηση με τον Πούτιν στο Σότσι, ο υπουργός Αμυνας της Σαουδικής Αραβίας (!) και ο διάδοχος του θρόνου του Αμπού Ντάμπι (!). Και για να μην προτρέξει κανείς και πει ότι οι δύο Αραβες υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι πήγαν στο Σότσι για να παρακολουθήσουν τη ... "Φόρμουλα-1", θυμίζω ότι ο Σαουδάραβας υπουργός είχε βρεθεί και στο διεθνές οικονομικό φόρουμ της Πετρούπολης τον περασμένο Ιούνιο. Εκεί, επίσης είχε συνάντηση με το ρώσο πρόεδρο τον οποίο κάλεσε να επισκεφθεί επίσημα τη χώρα του.

Πηγή