Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015
το 1964 ένωση οι ΗΠΑ πρότεινανένωση Ελλάδας Κύπρου. Δείτε ποιος πρωθυπουργός την αρνήθηκε!
Οι ΗΠΑ πρότειναν το 1964 ένωση Ελλάδας Κύπρου, δείτε ποιος πρωθυπουργός την αρνήθηκε!
Διαβάστε
ένα άρθρο του Θάνου Τζήμερου, ο οποίος αναφέρει πως το 1964 ο
Αμερικανός πρώην ΥΠΕΞ Ντην Άτσεσον είχε κάνει μια συμφέρουσα πρόταση
στην Ελλάδα για ένωση με τη Κύπρο….
Διαβάστε το προφητικό λόγο του καθώς αποχαιρετούσε τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Απίστευτα πράγματα!
Ακολουθεί το άρθρο:
«Την πρόταση την οποία υποστηρίζει έντονα ο Αμερικανός Πρόεδρος, επεξεργάστηκε ειδικός σύμβουλός του, πρώην Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών. Το βασικό σχέδιο είναι η πλήρης ένωση της Ελλάδας με την Κύπρο με μόνη παραχώρηση στην Τουρκία μιας βάσης στο ανατολικό άκρο της Κύπρου, στη χερσόνησο της Καρπασίας.
Η περιοχή θα εξακολουθήσει να είναι έδαφος της κοινής πλέον Ελληνοκυπριακής Δημοκρατίας, αλλά θα ενοικιαστεί για 50 χρόνια στους Τούρκους, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η Κύπρος δεν θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για επίθεση εναντίον τους.
Το σχέδιο περιλαμβάνει απόδοση στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης των περιουσιών τους που είναι δεσμευμένες μετά τα γεγονότα του 1955, επαναπατρισμό όσων θέλουν να επιστρέψουν, αποζημιώσεις σε όσους δεν θελήσουν και επαναφορά του ειδικού καθεστώτος των νήσων Ίμβρου και Τενέδου.
Για να διασφαλισθούν τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής μειονότητας η Κύπρος χωρίζεται σε 7 επαρχίες και δύο από αυτές, εκ περιτροπής, θα διοικούν Τουρκοκύπριοι, διορισμένοι από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Η πρόταση υποβλήθηκε στον Έλληνα Πρωθυπουργό από τον Αμερικανό Πρόεδρο καθώς οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η συμμετοχή της Κύπρου στο ΝΑΤΟ μέσω της ένωσής της με την Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η παραπάνω είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή. Όμως λείπουν τα ονόματα και οι χρονολογίες. Διατυπώθηκε το 1964 από τον Αμερικανό πρώην ΥΠΕΞ Ντην Άτσεσον, στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και είχε την σθεναρή υποστήριξη του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον.
Γιατί την αναφέρω;
Πρώτον, για να αισθανθούμε πόσο διαφορετικός είναι ο ιστορικός χρόνος από τον προσωπικό. Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 50 χρόνια από το σχέδιο Άτσεσον, και, φυσικά, θα έληγε η περίοδος ενοικίασης της βάσης της Καρπασίας, η οποία θα ξαναγινόταν ελληνικό έδαφος.
Αν την είχαμε δεχθεί δεν θα είχε γίνει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, δεν θα είχε γίνει η τουρκική εισβολή και η ιστορία του Ελληνισμού θα ήταν γραμμένη διαφορετικά.
Δεύτερον, για να διαπιστώσουμε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μια αλυσίδα χαμένων ευκαιριών.
Κάθε φορά, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και ικανοποίησης ενός ανόητου εθνικιστικού λαϊκισμού, ζητάμε πάντα περισσότερα από αυτά που μπορούμε να αποκτήσουμε.
Η πρόταση Άτσεσον απορρίφθηκε και από τον Μακάριο και από τον Παπανδρέου ως πρόταση… μειοδοσίας γιατί στόχος ήταν η πλήρης ένωση και η παραχώρηση της βάσης της Καρπασίας τον… αμαύρωνε!
Τρίτον, για να δούμε πώς ένα μικρό κράτος μπορεί να πετύχει μεγάλους στόχους αν έχει υπεύθυνη ηγεσία με αίσθηση του timing. Τότε η Σοβιετική Ένωση προσέγγιζε την Κύπρο.
Ο Μακάριος (του οποίου τον τυχοδιωκτικό ρόλο κάποια στιγμή η ιστορία θα επαναξιολογήσει) ενέδιδε στο φλερτ.
Οι ΗΠΑ φυσικά ανησυχούσαν. Είμαστε λίγο μετά την κρίση των πυραύλων της Κούβας, και δεν ήθελαν μια νέα Κούβα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Θα έπαιζαν ανοιχτά το χαρτί της Τουρκίας, διότι την θεωρούσαν πιο σημαντική στρατηγικά από την Ελλάδα αλλά ο Τζόνσον ετοιμαζόταν για εκλογές και δεν ήθελε να χάσει τις ψήφους της ελληνικής ομογένειας.
Το πόση πρεμούρα είχε να κλείσει το θέμα αποδεικνύεται από το ότι έστειλε δύο φορές με απόσταση μιας μέρας το προεδρικό αεροσκάφος στην Τουρκία και στην Ελλάδα για να μεταφέρει στην Ουάσιγκτον τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού και τον Γ. Παπανδρέου, με τις ακολουθίες τους, ώστε να συναντηθούν και να συζητήσουν επ’ ευθείας τις λεπτομέρειες του σχεδίου π.χ. την ακριβή οριοθέτηση της βάσης.
Η συνάντηση ουδέποτε έγινε διότι την αρνήθηκε ο Γ. Παπανδρέου! Αν ζούσε το 1964 ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα άρπαζε την ευκαιρία από τα μαλλιά.
Ο Παπανδρέου και Μακάριος την άφησαν να χαθεί για μερικά «ηρωικά» πρωτοσέλιδα εσωτερικής κατανάλωσης, καθώς η διαρροή του σχεδίου στον Τύπο στις 15 Αυγούστου 1964 προκάλεσε την… έντονη αγανάκτηση του ελληνικού λαού, υποδαυλισμένη όπως πάντα από τους δημοσιογράφους!
Τέταρτον, για να κατανοήσουμε κάτι που έχω βαρεθεί να γράφω και να με κατηγορούν για… αμοραλιστή!
Στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν φίλοι και αγάπες. Δεν υπάρχουν ιστορικοί δεσμοί και συναισθηματικές σάλτσες.
Υπάρχουν συμφέροντα και δύναμη.
Δεν υπάρχει ένα διεθνές δικαστήριο που να υποχρεώσει τον εν αδίκω ευρισκόμενο να συμμορφωθεί. Μια απόφαση των διεθνών θεσμών υπέρ σου μπορεί να μένει εσαεί ανεκτέλεστη αν ο αντίδικος είναι ισχυρός ή εκμεταλλεύεται καλύτερα τις διεθνείς ισορροπίες. Ακόμα κι αν η πολιτική σου στηρίζεται σε μια ανώτερη ηθική (παραβλέπω τα εγγενή προβλήματα αντικειμενικού ορισμού αυτής της έννοιας…) θα πρέπει να έχεις τη δύναμη να μπορείς να την επιβάλεις.
Κάθε «τζάμπα μαγκιά» πληρώνεται, συχνά πανάκριβα.
Ο Γ. Παπανδρέου επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτον αφού έβγαλε έναν δεκάρικο για την περήφανη στάση της Ελλάδας (πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό…) εκμυστηρεύτηκε στους συνεργάτες του ότι «αυτά, οι μεγάλοι δεν τα συγχωρούν.
Ηδη άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της ανατροπής μου. Τελειώσαμε.»
Σε ένα χρόνο ήρθαν τα Ιουλιανά.
Πέμπτον, για να αντιληφθούμε ότι οι «έξω», δεν σχηματίζουν γνώμη για την ποιότητα των πολιτικών μας από τα πληρωμένα παπαγαλάκια του ελληνικού μηντιακού συστήματος και η πραγματική ιστορία απέχει πολύ από τις αγιογραφίες των πρωταγωνιστών της που μαθαίνουμε στο σχολείο.
Η μελέτη των απόρρητων αρχείων της εποχής είναι αποκαλυπτική:
Ο Μακάριος λέει ότι την πρόταση δεν την είχε καν διαβάσει πριν την απορρίψει!
Ο Φινλανδός μεσολαβητής του ΟΗΕ Τουομιόγια δήλωσε ευθέως «ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος εματαίωσε την ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα».
Ήδη ο Μακάριος είχε αποδεχθεί α) τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, οι οποίες απέκλειαν την ένωση, β) την εγκατάσταση τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στο νησί, γ) το καθεστώς συνδιοίκησης με Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο και, επιπλέον, είχε παραχωρήσει δύο στρατιωτικές βάσεις και στρατιωτικές διευκολύνσεις σε διάφορα σημεία της Κύπρου στη Μ. Βρετανία!
Αλλά το σχέδιο Άτσεσον τον υποβίβαζε από εθνάρχη σε νομάρχη. Και το απέρριψε.
Ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός σερ Ντάγκλας Χιουμ αποκαλεί τον Μακάριο «βρωμιάρη του γλυκού νερού» και ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία Ουίλκινς τον περιγράφει ως «εγκληματικά απερίσκεπτο» (criminally foolhardy).
Οι Αμερικανοί, μετά την εμπειρία τους με τον Παπανδρέου τον “στολίζουν» ως έναν «φλύαρο γέρο, με λόγια του αέρα, χωρίς δύναμη να πάρει μια απόφαση ή να προσφέρει μια λύση».
Προφητικός ο Τζόνσον αποχαιρέτησε από τον Λευκό Οίκο τον Γ. Παπανδρέου, και τον Αντρέα που τον συνόδευε, λέγοντας: «Τις προηγούμενες μέρες μόλις και μετά βίας εμπόδισα τους Τούρκους από το να εισβάλλουν στην Κύπρο.
Ξέρετε, κ. Παπανδρέου είναι καλύτερα να συνομιλείς πριν, παρά μετά από μια εισβολή.» Ήταν 10 χρόνια πριν το 1974.
Η ιστορία διδάσκει αν θες να διδαχθείς.»
Διαβάστε το προφητικό λόγο του καθώς αποχαιρετούσε τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Απίστευτα πράγματα!
Ακολουθεί το άρθρο:
«Την πρόταση την οποία υποστηρίζει έντονα ο Αμερικανός Πρόεδρος, επεξεργάστηκε ειδικός σύμβουλός του, πρώην Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών. Το βασικό σχέδιο είναι η πλήρης ένωση της Ελλάδας με την Κύπρο με μόνη παραχώρηση στην Τουρκία μιας βάσης στο ανατολικό άκρο της Κύπρου, στη χερσόνησο της Καρπασίας.
Η περιοχή θα εξακολουθήσει να είναι έδαφος της κοινής πλέον Ελληνοκυπριακής Δημοκρατίας, αλλά θα ενοικιαστεί για 50 χρόνια στους Τούρκους, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η Κύπρος δεν θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για επίθεση εναντίον τους.
Το σχέδιο περιλαμβάνει απόδοση στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης των περιουσιών τους που είναι δεσμευμένες μετά τα γεγονότα του 1955, επαναπατρισμό όσων θέλουν να επιστρέψουν, αποζημιώσεις σε όσους δεν θελήσουν και επαναφορά του ειδικού καθεστώτος των νήσων Ίμβρου και Τενέδου.
Για να διασφαλισθούν τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής μειονότητας η Κύπρος χωρίζεται σε 7 επαρχίες και δύο από αυτές, εκ περιτροπής, θα διοικούν Τουρκοκύπριοι, διορισμένοι από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Η πρόταση υποβλήθηκε στον Έλληνα Πρωθυπουργό από τον Αμερικανό Πρόεδρο καθώς οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η συμμετοχή της Κύπρου στο ΝΑΤΟ μέσω της ένωσής της με την Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η παραπάνω είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή. Όμως λείπουν τα ονόματα και οι χρονολογίες. Διατυπώθηκε το 1964 από τον Αμερικανό πρώην ΥΠΕΞ Ντην Άτσεσον, στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και είχε την σθεναρή υποστήριξη του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον.
Γιατί την αναφέρω;
Πρώτον, για να αισθανθούμε πόσο διαφορετικός είναι ο ιστορικός χρόνος από τον προσωπικό. Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 50 χρόνια από το σχέδιο Άτσεσον, και, φυσικά, θα έληγε η περίοδος ενοικίασης της βάσης της Καρπασίας, η οποία θα ξαναγινόταν ελληνικό έδαφος.
Αν την είχαμε δεχθεί δεν θα είχε γίνει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, δεν θα είχε γίνει η τουρκική εισβολή και η ιστορία του Ελληνισμού θα ήταν γραμμένη διαφορετικά.
Δεύτερον, για να διαπιστώσουμε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μια αλυσίδα χαμένων ευκαιριών.
Κάθε φορά, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και ικανοποίησης ενός ανόητου εθνικιστικού λαϊκισμού, ζητάμε πάντα περισσότερα από αυτά που μπορούμε να αποκτήσουμε.
Η πρόταση Άτσεσον απορρίφθηκε και από τον Μακάριο και από τον Παπανδρέου ως πρόταση… μειοδοσίας γιατί στόχος ήταν η πλήρης ένωση και η παραχώρηση της βάσης της Καρπασίας τον… αμαύρωνε!
Τρίτον, για να δούμε πώς ένα μικρό κράτος μπορεί να πετύχει μεγάλους στόχους αν έχει υπεύθυνη ηγεσία με αίσθηση του timing. Τότε η Σοβιετική Ένωση προσέγγιζε την Κύπρο.
Ο Μακάριος (του οποίου τον τυχοδιωκτικό ρόλο κάποια στιγμή η ιστορία θα επαναξιολογήσει) ενέδιδε στο φλερτ.
Οι ΗΠΑ φυσικά ανησυχούσαν. Είμαστε λίγο μετά την κρίση των πυραύλων της Κούβας, και δεν ήθελαν μια νέα Κούβα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Θα έπαιζαν ανοιχτά το χαρτί της Τουρκίας, διότι την θεωρούσαν πιο σημαντική στρατηγικά από την Ελλάδα αλλά ο Τζόνσον ετοιμαζόταν για εκλογές και δεν ήθελε να χάσει τις ψήφους της ελληνικής ομογένειας.
Το πόση πρεμούρα είχε να κλείσει το θέμα αποδεικνύεται από το ότι έστειλε δύο φορές με απόσταση μιας μέρας το προεδρικό αεροσκάφος στην Τουρκία και στην Ελλάδα για να μεταφέρει στην Ουάσιγκτον τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού και τον Γ. Παπανδρέου, με τις ακολουθίες τους, ώστε να συναντηθούν και να συζητήσουν επ’ ευθείας τις λεπτομέρειες του σχεδίου π.χ. την ακριβή οριοθέτηση της βάσης.
Η συνάντηση ουδέποτε έγινε διότι την αρνήθηκε ο Γ. Παπανδρέου! Αν ζούσε το 1964 ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα άρπαζε την ευκαιρία από τα μαλλιά.
Ο Παπανδρέου και Μακάριος την άφησαν να χαθεί για μερικά «ηρωικά» πρωτοσέλιδα εσωτερικής κατανάλωσης, καθώς η διαρροή του σχεδίου στον Τύπο στις 15 Αυγούστου 1964 προκάλεσε την… έντονη αγανάκτηση του ελληνικού λαού, υποδαυλισμένη όπως πάντα από τους δημοσιογράφους!
Τέταρτον, για να κατανοήσουμε κάτι που έχω βαρεθεί να γράφω και να με κατηγορούν για… αμοραλιστή!
Στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν φίλοι και αγάπες. Δεν υπάρχουν ιστορικοί δεσμοί και συναισθηματικές σάλτσες.
Υπάρχουν συμφέροντα και δύναμη.
Δεν υπάρχει ένα διεθνές δικαστήριο που να υποχρεώσει τον εν αδίκω ευρισκόμενο να συμμορφωθεί. Μια απόφαση των διεθνών θεσμών υπέρ σου μπορεί να μένει εσαεί ανεκτέλεστη αν ο αντίδικος είναι ισχυρός ή εκμεταλλεύεται καλύτερα τις διεθνείς ισορροπίες. Ακόμα κι αν η πολιτική σου στηρίζεται σε μια ανώτερη ηθική (παραβλέπω τα εγγενή προβλήματα αντικειμενικού ορισμού αυτής της έννοιας…) θα πρέπει να έχεις τη δύναμη να μπορείς να την επιβάλεις.
Κάθε «τζάμπα μαγκιά» πληρώνεται, συχνά πανάκριβα.
Ο Γ. Παπανδρέου επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτον αφού έβγαλε έναν δεκάρικο για την περήφανη στάση της Ελλάδας (πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό…) εκμυστηρεύτηκε στους συνεργάτες του ότι «αυτά, οι μεγάλοι δεν τα συγχωρούν.
Ηδη άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της ανατροπής μου. Τελειώσαμε.»
Σε ένα χρόνο ήρθαν τα Ιουλιανά.
Πέμπτον, για να αντιληφθούμε ότι οι «έξω», δεν σχηματίζουν γνώμη για την ποιότητα των πολιτικών μας από τα πληρωμένα παπαγαλάκια του ελληνικού μηντιακού συστήματος και η πραγματική ιστορία απέχει πολύ από τις αγιογραφίες των πρωταγωνιστών της που μαθαίνουμε στο σχολείο.
Η μελέτη των απόρρητων αρχείων της εποχής είναι αποκαλυπτική:
Ο Μακάριος λέει ότι την πρόταση δεν την είχε καν διαβάσει πριν την απορρίψει!
Ο Φινλανδός μεσολαβητής του ΟΗΕ Τουομιόγια δήλωσε ευθέως «ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος εματαίωσε την ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα».
Ήδη ο Μακάριος είχε αποδεχθεί α) τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, οι οποίες απέκλειαν την ένωση, β) την εγκατάσταση τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στο νησί, γ) το καθεστώς συνδιοίκησης με Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο και, επιπλέον, είχε παραχωρήσει δύο στρατιωτικές βάσεις και στρατιωτικές διευκολύνσεις σε διάφορα σημεία της Κύπρου στη Μ. Βρετανία!
Αλλά το σχέδιο Άτσεσον τον υποβίβαζε από εθνάρχη σε νομάρχη. Και το απέρριψε.
Ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός σερ Ντάγκλας Χιουμ αποκαλεί τον Μακάριο «βρωμιάρη του γλυκού νερού» και ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία Ουίλκινς τον περιγράφει ως «εγκληματικά απερίσκεπτο» (criminally foolhardy).
Οι Αμερικανοί, μετά την εμπειρία τους με τον Παπανδρέου τον “στολίζουν» ως έναν «φλύαρο γέρο, με λόγια του αέρα, χωρίς δύναμη να πάρει μια απόφαση ή να προσφέρει μια λύση».
Προφητικός ο Τζόνσον αποχαιρέτησε από τον Λευκό Οίκο τον Γ. Παπανδρέου, και τον Αντρέα που τον συνόδευε, λέγοντας: «Τις προηγούμενες μέρες μόλις και μετά βίας εμπόδισα τους Τούρκους από το να εισβάλλουν στην Κύπρο.
Ξέρετε, κ. Παπανδρέου είναι καλύτερα να συνομιλείς πριν, παρά μετά από μια εισβολή.» Ήταν 10 χρόνια πριν το 1974.
Η ιστορία διδάσκει αν θες να διδαχθείς.»
Πηγή: escapemedia.gr
Μεταναστευτικό: η παράνοια ως εθνική πολιτική
Υπό τον μανδύα της ανθρωπιστικής κρίσης η κυβέρνηση προχωρά στην μαζική
εγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ,
έχοντας πλήρως υιοθετήσει το δόγμα της πολυπολιτισμικότητας,
συνεπικουρούν την κυβέρνηση βαπτίζοντας το νέο κύμα λαθρομετανάστευσης
προσφυγικό.
Μπορεί το ποσοστό των ανδρών ηλικίας 18-45 να ξεπερνά το 70% των ατόμων που εισβάλουν καθημερινά στην Ελλάδα, αλλά στις φωτογραφίες και τα πλάνα των ΜΜΕ βλέπουμε συνεχώς τις εξαιρέσεις του κανόνα, δηλαδή παιδιά και γυναίκες. Θα αναρωτιέστε γιατί είναι αναγκαία αυτή η παραπληροφόρηση του Έλληνα πολίτη και η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι για το βαθύ κράτος και τα ΜΜΕ το να μετονομάσουν το κύμα λαθρομετανάστευσης που δημιούργησαν προσφυγικό, τους απαλλάσσει από το να χρειασθεί να δώσουν έστω και μια τυπική δικαιολογία για την πολιτική των ανοιχτών συνόρων που έχουν επιβάλλει.
Αν κάτι πρέπει να είναι ξεκάθαρο εξ αρχής είναι το γεγονός ότι τίποτε από ότι συμβαίνει μέχρι στιγμής δεν ήταν αναπόφευκτο. Σε ότι αφορά την Ελλάδα, όλα άρχισαν όταν τον Φεβρουάριο η κυρά Τασία και οι συναρμόδιοι υπουργοί αποφάσισαν να εφαρμόσουν την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να δώσει το μήνυμα στα δίκτυα διακίνησης των λαθρομεταναστών ότι η Ελλάδα έγινα ξανά μια χώρα που δέχεται με ανοιχτές αγκάλες τους λαθρομετανάστες.
Μπορεί η κυρά Τασία να ήταν μια τόσο ιδιαίτερη περίπτωση που να ανάγκασε μια κυβέρνηση της άκρας αριστεράς να την αντικαταστήσει, αλλά η αντικατάσταση είχε να κάνει με την αλλαγή της επικοινωνίας και όχι της ουσίας της πολιτικής. Ο νέος υπουργός, Γιάννης Μουζάλας, είναι ο κλασσικός αριστερός ακτιβιστής, έτσι σε ρεπορτάζ-αγιογραφία στο «Έθνος» διαβάζουμε ότι «Όταν τον ρωτάμε πώς πήρε την απόφαση να μπει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος στο «Εθνος της Κυριακής», «ήθελα να το παλέψω από μέσα.» Λέει πολλά ο κ. Μουζάλας, άλλα ποτέ δεν θα τον ακούσετε να μιλά για ανάσχεση, αποτροπή ή φυσικά πάταξη της λαθρομετανάστευσης. Εξάλλου, όπως με υπερηφάνεια γράφει η δημοσιογράφος του «Έθνους»: «Ο Γιάννης Μουζάλας είναι ένας ιδεολόγος αριστερός, με φωτισμένη συνείδηση.»
Στην «φωτισμένη συνείδηση» του αριστερού ακτιβιστή-υπουργού δεν υπάρχουν όροι όπως εθνικό συμφέρον, εξωτερικοί κίνδυνοι και πολιτισμική συνοχή. Οτιδήποτε αντικρούει την πολυπολιτισμική ατζέντα αποβάλλεται από τον δημόσιο λόγο ως εκ των προτέρων ρατσιστικό και ξενοφοβικό. Έτσι και απλά δεδομένα, όπως το γεγονός ότι πάνω από το 70% των λεγόμενων προσφύγων είναι άνδρες συγκεκριμένων ηλικιών αποκρύπτεται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση. Πως θα μπορούσε να στηθεί η αφήγηση του προσφυγικού κύματος, όταν ο μέσος υποτιθέμενος πρόσφυγας έχει ακριβώς τα ίδια δημογραφικά χαρακτηριστικά του μέσου λαθρομετανάστη; Από ποιες πόλεις και χωριά έρχονται αυτοί οι «πρόσφυγες» όπου η ο πληθυσμός είναι 70% άνδρες ηλικιών 18-45 και το υπόλοιπο 30% του πληθυσμού γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι;
Αντίθετα από την δημοσιογραφία του «Έθνους», όταν ο δημοσιογράφος της Telegraph προσπάθησε να κάνει ένα πραγματικό ρεπορτάζ για το λεγόμενο προσφυγικό, οι του «προσφυγικού» πληθυσμού τον ενημέρωσαν ότι «Εδώ στην Ελλάδα μπορούμε να σε απαγάγουμε και κανείς να μην ξέρει πού είσαι.»
Οι θιασώτες την πολυπολιτισμικής κοινωνίας είναι αποφασισμένοι να επιβάλλουν την ουτοπία du jour ανεξάρτητα από τις συνέπειες που αυτό θα έχει για τον Έλληνα πολίτη. Όσα λιγότερα ξέρουν, όσα λιγότερα καταλαβαίνουν οι πολίτες τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς. Οι «φωτισμένες συνειδήσεις» ανοίγουν Κερκόπορτες, γιατί όλα είναι επιτρεπτά, εκτός από την συνέχεια και πολιτισμική συνοχή του ελληνικού έθνους.
Μπορεί το ποσοστό των ανδρών ηλικίας 18-45 να ξεπερνά το 70% των ατόμων που εισβάλουν καθημερινά στην Ελλάδα, αλλά στις φωτογραφίες και τα πλάνα των ΜΜΕ βλέπουμε συνεχώς τις εξαιρέσεις του κανόνα, δηλαδή παιδιά και γυναίκες. Θα αναρωτιέστε γιατί είναι αναγκαία αυτή η παραπληροφόρηση του Έλληνα πολίτη και η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι για το βαθύ κράτος και τα ΜΜΕ το να μετονομάσουν το κύμα λαθρομετανάστευσης που δημιούργησαν προσφυγικό, τους απαλλάσσει από το να χρειασθεί να δώσουν έστω και μια τυπική δικαιολογία για την πολιτική των ανοιχτών συνόρων που έχουν επιβάλλει.
Αν κάτι πρέπει να είναι ξεκάθαρο εξ αρχής είναι το γεγονός ότι τίποτε από ότι συμβαίνει μέχρι στιγμής δεν ήταν αναπόφευκτο. Σε ότι αφορά την Ελλάδα, όλα άρχισαν όταν τον Φεβρουάριο η κυρά Τασία και οι συναρμόδιοι υπουργοί αποφάσισαν να εφαρμόσουν την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να δώσει το μήνυμα στα δίκτυα διακίνησης των λαθρομεταναστών ότι η Ελλάδα έγινα ξανά μια χώρα που δέχεται με ανοιχτές αγκάλες τους λαθρομετανάστες.
Μπορεί η κυρά Τασία να ήταν μια τόσο ιδιαίτερη περίπτωση που να ανάγκασε μια κυβέρνηση της άκρας αριστεράς να την αντικαταστήσει, αλλά η αντικατάσταση είχε να κάνει με την αλλαγή της επικοινωνίας και όχι της ουσίας της πολιτικής. Ο νέος υπουργός, Γιάννης Μουζάλας, είναι ο κλασσικός αριστερός ακτιβιστής, έτσι σε ρεπορτάζ-αγιογραφία στο «Έθνος» διαβάζουμε ότι «Όταν τον ρωτάμε πώς πήρε την απόφαση να μπει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος στο «Εθνος της Κυριακής», «ήθελα να το παλέψω από μέσα.» Λέει πολλά ο κ. Μουζάλας, άλλα ποτέ δεν θα τον ακούσετε να μιλά για ανάσχεση, αποτροπή ή φυσικά πάταξη της λαθρομετανάστευσης. Εξάλλου, όπως με υπερηφάνεια γράφει η δημοσιογράφος του «Έθνους»: «Ο Γιάννης Μουζάλας είναι ένας ιδεολόγος αριστερός, με φωτισμένη συνείδηση.»
Στην «φωτισμένη συνείδηση» του αριστερού ακτιβιστή-υπουργού δεν υπάρχουν όροι όπως εθνικό συμφέρον, εξωτερικοί κίνδυνοι και πολιτισμική συνοχή. Οτιδήποτε αντικρούει την πολυπολιτισμική ατζέντα αποβάλλεται από τον δημόσιο λόγο ως εκ των προτέρων ρατσιστικό και ξενοφοβικό. Έτσι και απλά δεδομένα, όπως το γεγονός ότι πάνω από το 70% των λεγόμενων προσφύγων είναι άνδρες συγκεκριμένων ηλικιών αποκρύπτεται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση. Πως θα μπορούσε να στηθεί η αφήγηση του προσφυγικού κύματος, όταν ο μέσος υποτιθέμενος πρόσφυγας έχει ακριβώς τα ίδια δημογραφικά χαρακτηριστικά του μέσου λαθρομετανάστη; Από ποιες πόλεις και χωριά έρχονται αυτοί οι «πρόσφυγες» όπου η ο πληθυσμός είναι 70% άνδρες ηλικιών 18-45 και το υπόλοιπο 30% του πληθυσμού γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι;
Αντίθετα από την δημοσιογραφία του «Έθνους», όταν ο δημοσιογράφος της Telegraph προσπάθησε να κάνει ένα πραγματικό ρεπορτάζ για το λεγόμενο προσφυγικό, οι του «προσφυγικού» πληθυσμού τον ενημέρωσαν ότι «Εδώ στην Ελλάδα μπορούμε να σε απαγάγουμε και κανείς να μην ξέρει πού είσαι.»
Οι θιασώτες την πολυπολιτισμικής κοινωνίας είναι αποφασισμένοι να επιβάλλουν την ουτοπία du jour ανεξάρτητα από τις συνέπειες που αυτό θα έχει για τον Έλληνα πολίτη. Όσα λιγότερα ξέρουν, όσα λιγότερα καταλαβαίνουν οι πολίτες τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς. Οι «φωτισμένες συνειδήσεις» ανοίγουν Κερκόπορτες, γιατί όλα είναι επιτρεπτά, εκτός από την συνέχεια και πολιτισμική συνοχή του ελληνικού έθνους.
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015
Τις πταίει ? ο αγράμματος λαός !
Guardian: Όποιος κι αν εκλεγεί, ένας Ολλανδός κοστουμαρισμένος θα διοικεί την Ελλάδα
Οι Έλληνες καλούνται στις κάλπες την Κυριακή. Όμως, όποιος κι αν είναι ο επόμενος «ένοικος» του Μεγάρου Μαξίμου, δεν θα διοικεί τη χώρα, προειδοποιεί η βρετανική εφημερίδα Guardian.
Αντί για αυτό, η συγκεκριμένη «τιμή» θα ανήκει σε έναν «κοστουμαρισμένο» Ολλανδό οικονομολόγο των Βρυξελλών, με τον τίτλο του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Υποστήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων της Κομισιόν, γράφει η βρετανική εφημερίδα.
Πρόκειται για τον Maarten Verwey, ανώτατο αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών της Ολλανδίας, ο οποίος εντάχθηκε στην Κομισιόν το 2011 και είχε το ρόλο του επικεφαλής της Κύπρου, ο οποίος έχει αντίστοιχη θέση στην taskforce της Ε.Ε για την Ελλάδα.
Οι εξουσίες του είναι άνευ προηγουμένου, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Guardian. «Και παρότι λίγοι ψηφοφόροι στους δρόμους της Αθήνας έχουν ακούσει το όνομά του, πολλοί καταλαβαίνουν ότι το πώς θα ψηφίσουν κάνει λίγη διαφορά για το τι θα συμβεί στη συνέχεια», προσθέτει.
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης μάχονται για την πρωτιά στις εκλογές. Ομως, υπό τους δρακόντειους όρους του νέου προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας, για ρευστό με αντάλλαγμα μεταρρυθμίσεις, η Αθήνα ουσιαστικά «παρέδωσε στους Ευρωπαίους δανειστές τον έλεγχο για τις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές».
Το μνημόνιο κατανόησης με τις λεπτομέρειες για την τριετή συμφωνία και το δάνειο των 86 δισ. ευρώ απαιτεί από την κυβέρνηση «να συμβουλεύεται και να συμφωνεί με την Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις σχετικές ενέργειες… πριν αυτές οριστικοποιηθούν και υιοθετηθούν νομοθετικά». Σε αντάλλαγμα για το δάνειο, η Ελλάδα- που πρέπει να αποπληρώσει περίπου 1,3 δισ. των δανείων της το Δεκέμβριο και άλλα 6 δισ. το 2016- έχει δεσμευθεί να αναθεωρήσει δραστικά την οικονομία της και να κάνει ριζικές αλλαγές στην Υγεία, την κοινωνική πρόνοια, τις συντάξεις και τη φορολογία, υπενθυμίζει η βρετανική εφημερίδα.
Περίπου 120 νόμοι πρέπει να περάσουν φέτος, με τις μελλοντικές δόσεις του δανείου να εξαρτώνται από ικανοποιητικές τριμηνιαίες αξιολογήσεις προόδου, τονίζει ο Guardian.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αγορά», το 20μελές επιτελείο του Verwey ουσιαστικά θα συγγράψει τους νόμους για όλους τους τομείς της κυβερνητικής πολιτικής, από τη φορολογία για τις επιχειρήσεις και τα εργασιακά, μέχρι την Υγεία και το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, ενώ θα προετοιμάσουν ενδιάμεσες εκθέσεις κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης της οικονομίας. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο Ολλανδός θα έχει απευθείας επικοινωνία με το γραφείο του πρωθυπουργού, έπειτα από σχετική απαίτηση του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Πριν καν το σχηματισμό της, η νέα κυβέρνηση είναι δεσμευμένη για την επίτευξη μίας σειράς σκληρών στόχων, ανάμεσά τους να διαμορφώσει το προβλεπόμενο πρωτογενές έλλειμμα από 1,5% σε 0,25% έως το τέλος του οικονομικού έτους και να φτάσει σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% μεσοπρόθεσμα. Πρέπει να βελτιώσει τη φορολογική συμμόρφωση και τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, όπως και να συγκεντρώσει περισσότερα χρήματα μέσω μέτρων, όπως η κατάργηση των φορολογικών ελαφρύνσεων για τους αγρότες, η αύξηση του ΦΠΑ και ο έλεγχος των προμηθειών υγείας.
Αλλαγές στο συνταξιοδοτικό αναμένεται να εξοικονομήσουν 1% του ΑΕΠ έως το 2016 και το όφελος των μεταρρυθμίσεων 0,5%. Επιπλέον, πρέπει να αναθεωρηθεί η νομοθεσία για την αγορά εργασίας, να απελευθερωθούν αγορές όπως εκείνη της ενέργειας και τα κλειστά επαγγέλματα, όπως των συμβολαιογράφων να ανοίξουν. Για να εκσυγχρονιστεί το κράτος και η δημόσια διοίκηση, πρέπει να μεταρρυθμιστεί η Δικαιοσύνη, να περικοπούν τα προνόμια των δημοσίων υπαλλήλων και να «απολιτικοποιηθεί» η γραφειοκρατία.
Οι δανειστές θα έχουν ιδιαίτερα μεγάλο λόγο στη διάσωση των ελληνικών τραπεζών, τονίζει ακόμη ο Guardian. «Παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις και από τα δύο κόμματα που προηγούνται πως αν εκλεγούν θα προσπαθήσουν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις, τα μέτρα διαμορφώνουν ένα δύσκολο νομοθετικό πρόγραμμα από το οποίο ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, όποιο κι αν είναι το όνομά του, θα το βρει δύσκολο- αν όχι αδύνατο- να αποκλίνει.
ΠΗΓΗ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΣΟΛΩΝΑ ΠΕΡΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΣΟΛΩΝΑ ΠΕΡΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΑΥΤΟ ΨΕΜΑ ΟΤΙ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ!
ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΣΜΟ
ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ
ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ, ΚΑΝΤΕ ΖΟΟΜ ΚΑΙ
ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΘΕΛΕΤΕ, ΜΕ ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ...
Νew York http://wp.me/p2qiJb-1e2
Alpes Suisse http://wp.me/p2qiJb-1e5
Νepal http://wp.me/p2qiJb-1e9
San Francisco http://wp.me/p2qiJb-1ec
Moscva by night http://wp.me/p2qiJb-1eg
Good Hope Cap http://wp.me/p2qiJb-1ej
Victoria Cascade http://wp.me/p2qiJb-1en
Νew York http://wp.me/p2qiJb-1e2
Alpes Suisse http://wp.me/p2qiJb-1e5
Νepal http://wp.me/p2qiJb-1e9
San Francisco http://wp.me/p2qiJb-1ec
Moscva by night http://wp.me/p2qiJb-1eg
Good Hope Cap http://wp.me/p2qiJb-1ej
Victoria Cascade http://wp.me/p2qiJb-1en
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)