Ο Καραγκιόζης είσαι, όχι ο Μεγαλέξανδρος

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Άρθρο», 26 Απριλίου 2015

Ο Καραγκιόζης είσαι, όχι ο Μεγαλέξανδρος

Εμείς οι Έλληνες έχουμε μια υπέρμετρη συναισθηματική σύνδεση με το ιστορικό παρελθόν μας, και αρκετοί από εμάς φαντασιωνόμαστε πως επαναλαμβάνουμε ιστορικές στιγμές χωρίς να συνειδητοποιούμε την γελοιότητα της σύνδεσης που αποπειρώμεθα. 

      Ίσως διότι ανατρέχοντας στην πρόσφατη μνήμη δεν έχουμε αντίστοιχου βεληνεκούς προσωπικότητες όπως στην Αρχαιότητα, συχνά οι πολιτικοί μας με κίνητρο την αυτοπροβολή, προβάλλουν τις ιστορικές προσωπικότητες ως μοντέλο των πράξεών τους. 

      Εκτός από ψυχολογική διαταραχή, αυτό καταδεικνύει ότι η πολιτική ζωή της χώρας μαστίζεται από πολιτικούς με κίνητρο τον ναρκισσισμό, και όχι την υπηρεσία του Λαού και την προσφορά στα κοινά. 

     Σε ένα ρεσιτάλ άρνησης της πραγματικότητας και ιδεοκαταναγκασμού, τους τελευταίους 3 μήνες έχουμε καταφέρει να αποξενώσουμε κάθε νοήμονα πολιτικό στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν. 

         Ζητάμε να μας ικανοποιήσουν τις ορέξεις μας σε μετρητό, για να συνεχίσουμε να ζητάμε 17 δικαιολογητικά για το άνοιγμα ενός μαντριού; 

       Θέλουμε να ξαναρχίσουμε να πληρώνουμε 80 κηπουρούς για 2 στρέμματα κήπου στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή; Θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε φορολογικό σύστημα που φορολογεί για το ίδιο εισόδημα με 71% τον ελεύθερο επαγγελματία, με 40% τον ιδιωτικό υπάλληλο και με 30% τον δημόσιο υπάλληλο (με τις αφορολόγητες παροχές); 

       Θέλουμε να συνεχίσουμε να βγάζουμε στη σύνταξη 40άρηδες και 50άρηδες με 1.500 ευρώ το μήνα, ενώ το 60% των νέων μας δεν μπορεί να βρει δουλειά ακριβώς λόγω των παράλογων εισφορών; 

        Για το ίδιο ακριβώς πράγμα, την ιατροφαρμακευτική ασφάλιση και την προοπτική για πιθανή συνταξιοδότηση με καμιά 400αριά ευρώ στα 67, ζητάμε 680 ευρώ το χρόνο από έναν αγρότη, ακόμη και αν έχει εισόδημα 100.000 ευρώ το χρόνο, ενώ απαιτούμε με διαδικασίες αναγκαστικής είσπραξης και κατασχέσεων 5.400 ευρώ από τον ελεύθερο επαγγελματία, ακόμη και αν έχει εισόδημα 3.000 ευρώ το χρόνο! 

       Έχουμε στήσει μια κοινωνία αντιφάσεων, ανισοτήτων, παραλογισμού, θεσμοθετημένης αδικίας και σουρεαλισμού (ορισμός κατά Μπρετόν: Σουρεαλισμός = Υπαγόρευση της σκέψης, με την απουσία κάθε ελέγχου από τη λογική, έξω από κάθε προκατάληψη αισθητική ή ηθική. http://el.m.wikipedia.org/wiki/Υπερρεαλισμός). Και μέσα σε αυτό φαντασιωνόμαστε ότι είμαστε ο Μεγαλέξανδρος, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε ο Καραγκιόζης. 

        Αντί να ξεκινήσουμε την κουβέντα με τους εταίρους μας, παραδεχόμενοι την σουρεαλιστική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, με την πολυνομία, την αντινομία, την ανισονομία, την αδυναμία απονομής δικαιοσύνης, τη γραφειοκρατία και την καραγκιόζικη διαφθορά του γρηγορόσημου και της άδειας μικρών εργασιών της πολεδομίας, παριστάνουμε ότι όλα τα κάνουμε σωστά, και πως αν δεν μας δώσουν την επόμενη δόση από το χαρτζιλίκι μας για να διατηρήσουμε τα σουρεάλ κεκτημένα μας, θα βάλουμε φωτιά στο κοινό μας σπίτι. 

         Προσπαθούμε να μπερδικλώσουμε αυτούς που θέλουν να μας βοηθήσουν, σαν τον μικροαπατεώνα Καραγκιόζη, με επικοινωνιακές ασάφειες και λεκτικές μετονομασίες, για να του ξεκολλήσουμε κανένα γρόσι! 

         Αντί να κινηθεί για να κερδίσει γρήγορα και ανέξοδα την εύνοια αυτών που μας κρατούν ζωντανό το κράτος να μην καταρρεύσει εδώ και 5 χρόνια, και πχ. να καταργήσει την αδειοδότηση σε όλα τα αδιάφορα και μικρά που δεν είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο ή το περιβάλλον, ώστε να ελευθερωθεί ο κοσμάκης να βγάλει μια φέτα ψωμί να φάει, ξεκινάει με το να καταργήσει την Τρόικα, που στην πραγματικότητα απλά μετονομάστηκε σε “θεσμοί”. 

       Σουρεαλιστικές ενέργειες του Καραγκιόζη, νομίζοντας ότι πράττουμε υψηλή γεωπολιτική διπλωματία, ζητιανεύοντας σε Ρώσους, Κινέζους, και όποιον μας ανοίξει την πόρτα, που τελικά στο τέλος μας την κλείνει κατάμουτρα χωρίς μπαξίσι! 

        Καραγκιοζιλίκια που αναλώνουν την καλή πίστη των ΗΠΑ, του τελευταίου που ακόμα θέλει να αποφύγει την βίαιη πρόσκρουσή μας στον πάτο, για να αποφυλακίσουμε καταδικασμένον από τη δικαιοσύνη τρομοκράτη, επαγγελματία σειριακό δολοφόνο, επειδή είναι λέει 90% τυφλός και άρα ανίκανος να επαναλάβει την δράση του ως εκτελεστής. 

        Αφού ρε Καραγκιόζη έχεις κοτζάμ υπουργό Υγείας που είναι τυφλός! 

       Λες ο τρομοκράτης να δυσκολευτεί να μεταλαμπαδεύσει το μίσος του προς την αστική δημοκρατία και την ανθρώπινη ζωή σε πρόθυμους; 

         Και αυτά προς τί; Για να ικανοποιήσεις ποιους; 

       Μένεις μόνος διεθνώς από επιλογή, για ευχαριστήσεις ποιον; 

      Πες μας και μας να καταλάβουμε! 

        Αν θες να μην είσαι Καραγκιόζης, και θες να βελτιωθείς, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να αναγνωρίσεις τί είναι καραγκιοζιλίκι και τί όχι, και να επιλέγεις ανάλογα. 

       Μεγαλέξανδρος ήταν ένας διαχρονικά. Και πέθανε πριν 2015+323=2338 χρόνια. Πάει. 

       Θεός σ΄χωρέσ’τον. 

      Αν όμως θες να συνεχίσει να υπάρχει η χώρα πρέπει να πάψεις τα καραγκιοζιλίκια. 

     Αν θες, ίσως και να μπορείς να το σώσεις ακόμα. Ίσως και όχι. 

    Ακόμα και τελευταία στιγμή, ανακτώντας λίγη από την καλή πίστη που ανάλωσες σε καραγκιοζιλίκια ως τώρα, να κάνεις 3 κινήσεις που θα σπάσουν τις οθόνες των τηλεοράσεων: 

    - σταμάτα να πληρώνεις 8 δισ. το χρόνο σε συντάξεις σε 600.000 αρτιμελείς σαραντάρηδες και πενηντάρηδες 

   - σταμάτα να ζητάς της αλεπούς τα δικαιολογητικά για 100 επαγγέλματα όπως πχ ξεναγός 

    - βάλε μια γραβάτα για να δείξεις ότι σέβεσαι τους απέναντι. 

    Έτσι. Μονοκονδυλιά. Για να δείξεις ότι δεν είσαι ο Καραγκιόζης. 

      [Δεν είναι κακό να είσαι ο Καραγκιόζης, αρκεί να μη θέλεις να οδηγήσεις μια χώρα με τα καραγκιοζιλίκια στον Καιάδα.] 

      Άγης Βερούτης

Τώρα που ουδείς ακούει τα νταούλια σας, κάντε το κουμάντο σας!

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Άρθρο», 26 Απριλίου 2015

Τώρα που ουδείς ακούει τα νταούλια σας, κάντε το κουμάντο σας!

Έστω και την ύστατη ώρα, ό,τι και αν λένε οι εσωτερικοί της αμφισβητίες, όσες ανοησίες και αν ακούγονται (ότι θα πληρώσουμε τους δανειστές με αέρα και τον Σόιμπλε με… υποσχετικές), η κυβέρνηση οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι εντολή ρήξης με τους εταίρους και εξόδου από το ευρώ δεν έχει.

Καλό είναι αυτό να το συνειδητοποιήσουν τώρα, γιατί αν συμβεί το «ατύχημα», αυτοί οι κύριοι θα βρεθούν προ ενός μεγάλου δυστυχήματος.

Και δεν έχουν εντολή να οδηγήσουν τη χώρα στην καταστροφή και σε συνθήκες εφιαλτικές όχι μόνο επειδή μόνο ένας στους τρεις τους ψήφισε.

Αλλά και επειδή όλοι όσοι τους ψήφισαν (ακόμη και ένα ποσοστό του παλιού 4%), τους ψήφισαν επαναλαμβάνοντας τη φράση – και κατακεραυνώνοντας μ’ αυτήν τους «καταστροφολόγους» και τις «Κασσάνδρες» - «ελάτε τώρα, δεν θα τα κάνουν αυτά, έτσι τα λένε»!

Επομένως, ούτε αυτοί που τους ψήφισαν τους επέλεξαν για να βγάλουν τη χώρα από το ευρώ.

Βέβαια, τώρα, διάφορα κυβερνητικά στελέχη – καθώς και κάποιοι δημοσιογράφοι – επαναλαμβάνουν επιθετικά το ερώτημα: «Πέστε μας, τι θέλετε να κάνουμε; Να υπογράψουμε; Να δεχθούμε το mail Χαρδούβελη; Βγείτε να το πείτε ευθέως, στον δημόσιο διάλογο, από το βήμα της Βουλής».

Με τον τρόπο αυτοί, προσπαθούν να εκμαιεύσουν την απάντηση «ναι, υπογράψτε ό,τι και αν σας φέρουν», ώστε μετά να βγουν και να καταγγείλουν στο λαό ότι «οι εχθροί του λαού» τους πιέζουν και πως τελικά αυτή ήταν πάντα η επιθυμία τους – να ικανοποιούν τις επιθυμίες των δανειστών.

Αλλά, όχι κύριοι της κυβέρνησης!

Τώρα κυβερνάτε εσείς. Εσείς θα αποφασίσετε, γιατί εσείς είστε οι «καλύτεροι διαπραγματευτές».

Κι’ αν φέρατε τα πράγματα σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πριν από τις εκλογές, εσείς έχετε και τα γένια και τα χτένια.

Διότι ουδέποτε υπήρξε mail Χαρδούβελη. Αυτό που υπήρξε είναι το mail της τρόικας που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε απορρίψει, αποδεχόμενη μόνο τέσσερα από τα 24 σημεία του – και μάλιστα με αλλαγές.

Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αποδεχθεί μόνο τα ακόλουθα:

-Ελάχιστος χρόνος εργασίας προκειμένου για συνταξιοδότηση από τα 15 στα 20 χρόνια και κάτω από τα 15 κάλυψη με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα (διαφωνεί κανείς;), καθώς και να μην παίρνουν πρόωρη σύνταξη οι σαραντάρηδες, εξαιρουμένων των πιλότων και άλλων επικίνδυνων επαγγελμάτων.

-Να μην δίδεται στο ίδιο πρόσωπο και ΕΚΑΣ και ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

-Νέος συνδικαλιστικός νόμος και κατάργηση των αδικαιολόγητων προνομίων των συνδικαλιστών.

-Αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία από 6,5% σε 13%, όπως δηλαδή ήταν το 2010 και με δέσμευση να αποκατασταθεί μελλοντικά.

Ουδέποτε δέχθηκε η προηγούμενη κυβέρνηση αύξηση ΦΠΑ στα νησιά και στα φάρμακα, διατηρούσε τον χαμηλό ΦΠΑ στην εστίαση, μείωνε την εισφορά αλληλεγγύης κατά 30%, επέμεινε στις ρυθμίσεις των 100 δόσεων για χρέη προς το Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία.

Αντίθετα, από την τελευταία λίστα Βαρουφάκη προκύπτει ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει αποδεχθεί 14 από τα 24 σημεία του mail της τρόικας.

Επομένως, μην ρωτάτε εμάς τι να υπογράψετε, διότι εμείς είχαμε λάβει τις αποφάσεις μας.

Σεις υποσχεθήκατε ότι θα τα πηγαίνατε καλύτερα και δεν θα αποδεχόσασταν ούτε τα τέσσερα σημεία, διότι, ως γνωστόν, θα βαρούσατε τα νταούλια και θα χόρευαν όλοι στους ρυθμούς σας.

Και πάει πολύ να ζητάτε να επικυρώσουμε εμείς αυτά που δεν είχαμε δεχθεί, ώστε να τα αποδεχθείτε εσείς… κατηγορώντας μας συγχρόνως ότι σας πιέζουμε.

Συμπέρασμα: Ούτε επικύρωση δυσμενέστερων όρων, ούτε έξοδος από το ευρώ.

Και κάντε το κουμάντο σας…

Σοφία Βούλτεψη

Το μεγάλο ψέμα της κυβέρνησης για τους λαθρομετανάστες

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Άρθρο», 26 Απριλίου 2015

Το μεγάλο ψέμα της κυβέρνησης για τους λαθρομετανάστες

Το τελευταίο μεγάλο ψέμα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι ο τριπλασιασμός των λαθρομεταναστών που παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες οφείλεται σε μια μεγάλη αλλαγή της μεταναστευτικής ροής που κτυπά όλη την Ευρώπη. Αυτή είναι μια μισή αλήθεια που σκοπό έχει αποκρύψει τις συνέπειες των ανοιχτών συνόρων που εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση στην Ιταλία και την Μάλτα χειροτερεύει. Εκεί δέχονται λαθρομετανάστες και πρόσφυγες από την Λιβύη και άλλες περιοχές που βρίσκονται κοντά σ’ αυτές τις χώρες. Εμείς αντίθετα δεχόμαστε άτομα από την Μέση Ανατολή και Ασία. Τα δυόμισι εκατομμύρια που έχουν μαζευτεί στην Τουρκία, α) δεν βρέθηκαν εκεί τους δύο τελευταίους μήνες, β) δεν έχουν και πολύ σχέση με όλους αυτούς που κατακλύζουν Ιταλία και Μάλτα. Αυτά τα δυόμισι εκατομμύρια άρχισαν να επιλέγουν ξανά την Ελλάδα γιατί μαθεύτηκε ότι η Ελλάδα δίνει τώρα άδεια 6μηνης παραμονής (η οποία ανανεώνεται στο διηνεκές) σε όποιον καταφέρει και εισβάλει στην ελληνική επικράτεια. Η κυβέρνηση από τις αρχές του Φεβρουαρίου άρχισε να διαφημίζει το «ανοίξαμε και σας περιμένουμε.» Είναι φυσικό που τα δυόμισι εκατομμύρια που βρισκόντουσαν στην Τουρκία εδώ και αρκετό καιρό άρχισαν να βλέπουν την Ελλάδα ξανά ως ένα ελκυστικό προορισμό.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Πανούσης, μιλώντας στον Real FM, είπε ότι για φέτος περιμένει ένα αρχικό τσουνάμι 100.000 ατόμων. Βέβαια, αν η εισβολή συνεχισθεί με του πρόσφατους ρυθμούς σε ένα χρόνο θα μιλάμε για 250.000 πρόσθετους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα. Ο κ. υπουργός στην συνέντευξη είπε ότι βλέπει θέμα εθνικής ασφάλειας. «Δεν πρέπει να πάει κανείς στην Θράκη» τόνισε. Πρόσθεσε ότι «Όταν είσαι 10 εκατομμύρια και φτάσεις να έχεις 5 εκατομμύρια αλλοδαπούς, έχεις πρόβλημα κοινωνικής συνοχής….»

Όταν εμείς – αρχικά – θα είμαστε 10 εκατομμύρια και αυτοί 5 εκατομμύρια, θα ήθελα να διαβεβαιώσω τον κ. υπουργό πως δεν θα έχουμε πρόβλημα, θα είμαστε το πρόβλημα. Μέσα στο άγριο παροξυσμό πολιτικής ορθότητας των ΜΜΕ έχουμε ξεχάσει ορισμένα βασικά ζητήματα. Κανένας δεν ρωτά αν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και των Ελλήνων αυτή η αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών. Το ότι το συγκεκριμένο ερώτημα θεωρείται ντεμοντέ, λέει πολλά το μέλλον του ελληνικού στοιχείου. Το μόνο ερώτημα που τίθεται τώρα είναι αν είμαστε αρκετά ανθρωπιστές για να μπορέσουμε να περιθάλψουμε τις ορδές που καθημερινά εισβάλουν στην Ελλάδα.

Κάποτε, αυτό και άλλα θέματα θα ανακύψουν, όπως για παράδειγμα αν θέλουμε να είμαστε μια Συρία των Βαλκανίων. Αν βλέπουμε ως πρόβλημα το θέμα ότι μια ολοένα και αυξανόμενη μερίδα της κοινωνίας θα έχει εντελώς διαφορετικά θρησκευτικά και πολιτισμικά πιστεύω. Πως βλέπουμε το μέλλον γνωρίζοντας ότι όπου το Ισλάμ απέκτησε ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού αυτό οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε συγκρούσεις και διώξεις των “απίστων;” (Κάτι που προσφάτως διαπίστωσαν οι χριστιανοί που ήταν στην ίδια βάρκα με τους μουσουλμάνους “πρόσφυγες”…)

Κάποτε αυτά τα θέματα θα ανακύψουν αλλά θα είναι μάλλον πολύ αργά. Μέχρι τότε θα αναλωνόμαστε με τις ανθρώπινες τραγωδίες που ο τεράστιος μαγνήτης που λέγεται ανοιχτά σύνορα δημιουργεί. Ανοίξαμε, σας περιμένουμε, ελάτε να ζήσετε τον όποιο μύθο σας στην Ελλάδα. Με πολύ αγάπη, η προσεχώς εν Ελλάδι ελληνική μειονότητα.

Ναπολέων Λιναρδάτος

Τα Λαυρεωτικά

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Άρθρο», 26 Απριλίου 2015

«Τα Λαυρεωτικά»

Tα “Λαυρεωτικά” (ή Λαυριακά) είναι τα γεγονότα που απασχόλησαν την Ελλάδα από το 1869 έως το 1875 και είχαν σχέση με την παράνομη εκμετάλλευση των εκβολάδων του Λαυρίου από εταιρεία ξένων συμφερόντων. Τα μεταλλεία του Λαυρίου, γνωστά από το 3000 π.Χ., στα χρόνια της κλασικής αρχαιότητας προσέφεραν πλούτο και ισχύ στην Αθήνα. Μετά το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, για πολλούς λόγους εκάμφθη η δράση των μεταλλείων μέχρι τον 19ο αιώνα.

Το 1864 τα μεταλλεία παραχωρήθηκαν στον Ιταλό επιχειρηματία Σερπιέρι.
Με δικά του κεφάλαια, αλλά και του γαλλικού οίκου “J. Roux – Fressynet C.E”, ιδρύεται η εταιρία “Roux-Serpieri-Fressynet C.E”, η οποία άρχισε την εντατική εκμετάλλευση των μεταλλείων. Τίθενται τεχνηέντως οι βάσεις μιας οικονομικής αυτοκρατορίας με δομή ασυδοσίας αποικιών, με δούλους και αφέντες, με δυνάστες και υπηκόους. Επενδύεται ποσό 15.000.000 δρχ., υψηλότατο για τα χρόνια εκείνα.
Εκτός, όμως, από τα μεταλλεύματα του αργυρούχου μολύβδου και του σιδήρου, τα οποία έναντι των ευτελών χρηματικών ποσών προς το Δημόσιο έπαιρναν το δρόμο για τα χυτήρια της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ολλανδίας, από το 1867 και μετά άρχισε η παράνομη εκμετάλλευση χιλιάδων τόνων σκωριών και εκβολάδων, που από την αρχαιότητα είχαν σωριασθεί σε ολόκληρους λόφους και που τώρα ήταν δυνατή η επεξεργασία τους.
Το Δημόσιο υποστήριζε (και ορθώς) ότι σύμφωνα με τον νόμο του 1861 “περί μεταλλείων”, δεν είχαν παραχωρηθεί “οι σκωρίες”, αφού είναι προϊόντα ανθρώπινης εργασίας.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν υπήρξαν φοβερά και πρωτάκουστα! Ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών στην Αθήνα.
Ο Σερπιέρι περιφρονούσε το Ελληνικό Κράτος. Καθυστερούσε τις εισφορές στο Δημόσιο, απαγόρευσε την προσέγγιση οιουδήποτε στο Λαύριο, ανέθεσε την φύλαξη των μεταλλείων στο ληστή Κίτσο, κ.τ.τ.
Η αντιπολίτευση του Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, προκειμένου να ζημιώσει και φθείρει την κυβέρνηση του Κουμουνδούρου διαδίδει ότι σε αυτές τις εκβολάδες υπάρχει χρυσάφι! Ανθρωποί του περιφέρονταν στην Αθήνα με μεταλλεύματα στα χέρια τους, ανακατεμένα με χρυσόσκονη. Ο λαός ευκολόπιστος επείσθη ότι στο Λαύριο υπάρχει χρυσός! Η κυβέρνηση Κουμουνδούρου τον Μάιο του 1871, μέσα στον αναβρασμό και στην πολιτική παραζάλη με στοιχεία γελοιότητας, υποβάλλει νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο οι λαυρεωτικές εκβολάδες και σκωρίες θα διατίθενται πλέον από το κράτος. Η επέμβαση της Γαλλίας και της Ιταλίας υπήρξε θρασύτατη.
Οι πρεσβευτές της στην Αθήνα επέδωσαν στον Υπουργό των Εσωτερικών κοινή απειλητική διακοίνωση, σύμφωνα με την οποία «οι δύο δυναμεις ευρεθείσαι εις την ανάγκη θ’ αντιτάξουν αλλαχού ή εις το συμβιβαστικόν πνεύμα της ελληνικής κυβερνήσεως τα μέσα προς διάσωσιν των συμφερόντων της ιταλογαλλικής εταιρίας». Η κυβέρνηση Κουμουνδούρου ανατρέπεται και ο Δεληγιώργης αναλαμβάνει την εξουσία. Το εθνικό φιλότιμο κυριαρχεί και όλοι θέλουν να εκδιωχθούν οι Ιταλογάλλοι από το Λαύριο.
Στις 8 Ιουλίου 1872 ο πρωθυπουργός Επαμεινώνδας Δεληγιώργης στην εμπεριστατωμένη έκθεσή του προς το Υπουργικό Συμβούλιο απαντά: «Η εν λόγων εταιρεία καρπούται τον πλούτον του Λαυρείου κυριαρχεί καθ’ ημών ούτε καν διοικούντων ένθα αυτή υπάρχει… αδικεί και υβρίζει ημάς… δεν υπάρχει αφορμή να κατακρίνωσιν ημάς αλλά μάλλον να εκπλαγώσι διά την ανοχή μας οι ξένοι και μόνος εις το έθνος απόκεινται ήδη να κρίνη, αν η ανοχή αυτή των κυβερνώντων εντελώς δικαιολογείται εκ του δυσκόλου των περιστάσεων.»
Ρωσία, Αγγλία και Αυστρία πιέζουν την Ελλάδα να δεχθεί διαιτησία, αλλά η πίεση απορρίπτεται. Φήμες φέρουν τρία πολεμικά πλοία της Γαλλίας να κατευθύνονται στην Ελλάδα, για να επιβάλουν τη λύση με τα τηλεβόλα τους! Ο Υπουργός Εξωτερικών Σπηλιωτάκης τηλεγραφεί στον Γάλλο Πρεσβευτή και του τονίζει ότι: «Η Ελλάς δεν θ’ απεδέχετο επ’ ουδενί λόγω να τεθεί υπό ξενικήν κηδεμονίαν επί της συγκεκριμένης υποθέσεως, έστω και εκβιαζομένη».
Ωστόσο, η απειλή για επιβολή λύσεως με τα όπλα μειώνει την αντίσταση της Ελλάδας, η οποία ετοιμάζεται να δεχθεί έναν υποτελή συμβιβασμό. Εκεί ευρίσκοντο τα πράγματα όταν εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Ανδρέας Συγγρός. Τον Απρίλιο του 1873 η “Roux – Serpieri – Fressynet C.E.” αγοράζεται απ’ τον εκπρόσωπο της “Τράπεζας Κωνσταντινουπόλεως” Ανδρέα Συγγρό, αντί 11.500.000 φράγκων, η οποία μετονομάζεται σε “Ελληνική Εταιρεία Μεταλλουργών Λαυρίου”.
Το ελληνικό κράτος παραχώρησε στην εταιρεία την εκμετάλλευση των σκωριών και των εκβολάδων του Λαυρίου για 99 χρόνια συμμετέχοντας σε ποσοστό 44% στα καθαρά κέρδη, χωρίς όμως να αφαιρούνται τα πρωτεία, η κυριαρχική θέση στην εκμετάλλευση των μεταλλείων του Λαυρίου απ’ τον Σερπιέρι, ο οποίος ιδρύει το 1876 την “Compagnie Francaise des Mines du Laurium”, στην θέση Κυπριανός, με έδρα το Παρίσι.
Ο Συγγρός εφαρμόζει ένα μάλλον σατανικό σχέδιο να υφαρπάσει το σύνολο σχεδόν των χρημάτων και των περιουσιών του λαού. Διατηρεί και επιτείνει τις φήμες περί κοιτασμάτων χρυσού και περί αμυθήτων θησαυρών του Λαυρίου. Εκδίδει νέες μετοχές προς 200 δρχ. η καθεμιά. Αυτό που ακολούθησε με την μαζική υστερία για γρήγορο πλουτισμό μόνον με τα γεγονότα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου της δεκαετίας του 1990 μπορεί να συγκριθεί.
Αγροί, σπίτια, κοπάδια ζώων πωλούνται, χρήματα βγαίνουν από τα μπαούλα, κοσμήματα μεταβιβάζονται μισοτιμής και μετατρέπονται τα πάντα σε μετοχές! Οι φήμες ότι το Λαύριο μετατρέπεται σε νέα… Καλιφόρνια κατάπιαν τους αδαείς.
Σε λίγες ημέρες η αξία της μετοχής φθάνει τις 310 δρχ. Στα έτη 1873-1875 οι πτωχεύσεις σχεδόν τριπλασιάστηκαν. Ο Τύπος σύσσωμος κατακρίνει τον Συγγρό.
Ο Εμμανουήλ Ροΐδης χάνει όλη την περιουσία του και επιτίθεται στο Συγγρό. Ο πλούτος για πρώτη φορά μεταφέρθηκε από τους πολλούς στους λίγους του μεγάλου κεφαλαίου. Χρηματιστήριο φυσικά και δεν υπήρχε. Οι μετοχές πωλούνται στο καφενείο “Η ωραία Ελλάς” (Ερμού και Αιόλου και αλλαχού. Στα απομνημονεύματα του Συγγρού βρίσκουμε:
«Ξαφνικά ένα κοινό ανίδεο από οικονομικά, και το οποίο μπορούσε συνεπώς εύκολα να παρασυρθεί από λογής καιροσκόπους και κερδοσκόπους, εμπλέκεται σε μια δίνη πολυειδών ψευδαισθήσεων με άμετρες προσδοκίες. Ευκολόπιστοι και καλόπιστοι, αλλά και αφελείς οι Αθηναίοι κυρίως, πιστεύουν ότι είναι δυνατόν μια επιχείρηση αμελημένη εντελώς από την αρχαιότητα να τους λύσει το οικονομικό πρόβλημα και να μετατρέψει από τη μια στιγμή στην άλλη τη χώρα τους σε γη επαγγελίας. Χωρίς να λάβουν υπόψη τους ότι εκείνος που είχε κινήσει όλη την υπόθεση ήταν ένας ξένος επιχειρηματίας, ο οποίος δεν ήταν δυνατόν να ταυτίσει τις προσωπικές του επιδιώξεις από την επιχείρηση με τις προσδοκίες των Ελλήνων.»
Η Εταιρεία καταβαραθρώθηκε. Η λέξη Λαύριο έγινε ταυτόσημη της απάτης. Οι μέτοχοι με λύσσα πολέμησαν τον Δεληγιώργη, ο οποίος από επαναστάτης του 1862 κατάντησε άθυρμα του ξένου κεφαλαίου και χλεύη του λαού. Κατά τον Κυριακίδη «κατεμαυρώθη διά παντός από τον πυκνόν νέφος ασβόλης το εξεγειρόμενον από των εργοστασίων του Λαυρίου…».
1917, 1930, 1977 οι διαδοχικοί σταθμοί της φθίνουσας πορείας των μεταλλείων του Λαυρίου. Στα μεταλλεία αυτά δοκιμάτηκε δεινώς ο άνθρωπος. Οι μεταλλωρύχοι δούλευαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και σε λίγα χρόνια κατέληγαν, για ν’ ακολουθήσουν άλλοι. Η περιοχή γέμισε με σύννεφα μολύβδου και με καρκίνους. Απεργίες έγιναν το 1883, 1896, 1906, 1910, 1919, 1929, 1964. Σ’ αυτή του 1896 υπήρξαν νεκροί εργάτες. Η “Εφημερίς” του Κορομηλά σημειώνει: «Οι χωροφύλακες πυροβολούσι εις τον αέρα, οι εργάται αντιπυροβολούσι, ακούοντας ύβρεις, φωναί, κραυγαί, πίπτουσιν βροχηδόν λίθοι, συνεχίζονται οι πυροβολισμοί και η Καμάριζα φαίνεται ως εις εμπόλεμον κατάστασιν». Ισως να ήταν φρόνιμο και διδακτικό στη θέση του αγάλματος του Σερπιέρι που τοποθετήθηκε το 1899 στο Λαύριο, να τοποθετηθεί μια λιτή στήλη αναγράφουσα: «Στα μέρη ετούτα συντρίφτηκε και ευτελίστηκε ο άνθρωπος του Θεού χάριν του πλούτου του Διαβόλου, που τον λένε και πλούσιο”.

Αυγερινός Ανδρέου